Generosi. Venatici. Sagax. Hunde Terrarius. Terrare. Leverarius. Harier. Sanguinarius. Blud-hunde. Agasæus. Gasehunde. Leporarius. Grehunde. Levinarius seu Lorarius. Leviner, or Lyemmer. Vertagus. Tumbler. Aucupatorii. Hispaniolus. Spainel. Index. Setter. Aquaticus, seu Inquisitor. Water-spainel, or Fynder. Delicati. Melitæus, seu Fotor. Spainel-gentle, or Comforter. Rustici. Pastoralis. Shepherd’s Dog. Villaticus, seu Catenarius. Mastive, or Bandedog. Degeneres. Admonitor. Wappe. Versator. Turn-spit. Saltator. Dancer. Ista vocabula nostratia cum nihil apud te, hominem (11) peregrinum, loquantur sine interpretatione, ut Latinorum vocabulorum rationem prius reddidimus, ita Anglicorum jam reddemus, quo tibi pateant universa, eo etiam quo prius observato ordine. [Sagax.] Hunde igitur (quem inter venaticos sagacem diximus) a verbo nostro hunte, quod apud nostros venari significat, unica tantum immutata litera derivata appellatione, nomen habet. Quod si a vocabulo vestrati hunde, (quod canem in universum apud vos significat) propter vocum similitudinem appellari credas (mi Gesnere) ut non magnopere repugnabo, cum adhuc retinemus multa Germanica vocabula, a Saxonibus cum Angliam occuparunt nobis relicta, ita illud admonebo, commune quidem nomen canis apud nos dogge esse, venatici vero canis hunde. [Agasæus.] Similiter à verbo nostrati, Gase, (quòd fixius rem aliquam & attentius contueri est) Gasehunde appellatur nostris, quem ante Agasæum nominari diximus. Neque enim odoratu, sed prospectu attento & diligenti feram persequitur iste canis, ut jam ante memoravimus; etsi non sum nescius etiam apud Latinos Agasæi vocabulum inter canum nomina reperiri. [Leporarius.] A Gre quoque, Grehunde apud nostros invenit nomen, quod præcipui gradus inter canes sit, & primæ generositatis. (11b) Gre enim apud nostros gradum denotat. Hunc latinè Leporarium dicebamus. [Levinarius.] A levitate Leviner, à loro Lyemmer, appellatur is quem Levinarium & Lorarium latinè nominavimus. Nam Lyemme nostra lingua, Lorum significat. Quod autem a levitate Leviner, hoc est a latina voce Britannicam, diducimus: cur in libris nostris sparsim a Græcis dictionibus & Latinis Italicis & Germanicis, Gallicis & Hispanicis nostratia multa derivamus, unde ortum eadem multa habuerunt: [Lib. de symphonia.] & quemadmodum ab origine sua etiam multa per corruptionem jam declinarunt, libello nostro de symphonia seu consonantia vocum Britannicarum fusius explicabimus.