Dedecus est semper sumere nilque dare. Sed (Ornatissime vir) quemadmodũ metus illius mali me magnopere affligebat atque fodicabat, ita spes alterius boni, nempe humanitatis tuæ, qua cæteris multis interuallis præluxeris, erigit suffulcitque: Ea etiam spes alma et opima iubet et hortatur aliquod quale quale sit, officij specimen cum allacritate animi prodere. Hisce itaque persuasionibus victus me morigerum præbui, absolutamque de canibus Britannicis interpretationẽ Anglicam, tibi potissimum vtpote patrono singulari, et vnico Mæcenati dedicandũ proposui: non quod tam ieiuno et exili munere immensum meritorum tuorum mare metiri machiner, non quod religiosas aures sacratasque, prophanæ paginæ explicatione obtundere cupiam, nec quod nugatoriis friuolisque narrationibus te delectari arbitrer, cum in diuinioribus excercitationibus totus sis: sed potius (cedat fides dicto) quod insignis ille egregiusque liber alium artium, et præcipuè medicæ facultatis princeps (qui hoc opusculum contexuit) ita viguit dum vixerat adeoque inclaruit, vt haud scio (vt ingenué fatear quod sentio) an post funera parem sibi superstitem reliquerit. Deinde quod hunc libellum summo studio et industria elaboratum in transmarinas regiones miserat, ad hominem omni literarum genere, et præsertim occultarũ rerum cognitione, quæ intimis naturæ visceribus et medullis insederat (O ingeniũ niueo lapillo dignũ) cuius difficultates Laberyntheis anfractibus flexuosisque recessibus impeditas perscrutari et iuuestigare (deus bone, quam ingẽs labor, quam infinitum opus,) excultum, Conradum Gesnerum scriberet, qui tantam gratiam conciliauit vt non solum amicissimo osculo exciperet, sed etiam stud lose lectitaret, accuratè vteretur, inexhaustis denique viribus, tanquam perspicacissimus draco vellus aureum, et oculis plusquam aquilinis custodiret, Postremo quemadmodum hanc epitomen a viro verè docto ad virum summa nominis celebritate decoratum scriptam fuisse accepimus, ita eandem ipsam (pro titulo Britannico) Britãnico sermone, licet ineleganti, vsitata et populari, ab esuriente Rhetore donatam, tuis (eruditissime vir) manibus commendo vt tuo sub patrocino in has atque illas regionis nostræ partes intrepide proficiscatur: obtestorque vt hunc libellum, humilem et obscuram inscriptionem gerentem, argumentum nouum et antehæc non auditum complectientem, ab omni tamen Sybaritica obscœnitate remotissimum, æqui bonique consulas. Tuæ dignitati deditissimus _Abrahamus_ _Flemingus._ To the well disposed Reader.