[31] 'Cum antiqua ecclesiastica noverimus institutione praefixum ut omnis sacerdos cum ordinatur orario utroque humero ambiatur; scilicet ut qui imperturbatus praecipitur consistere inter prospera et adversa, virtutum semper ornamento utrobique circumseptus appareat: qua ratione tempore sacrificii non assumat, quod se in sacramento accepisse non dubitatur? Proinde modis omnibus convenit ut quod quisque percepit in consecratione, hoc et retentet in oblatione, vel perceptione sude salutis; scilicet ut cum sacerdos ad sollennia missarum accedit aut pro se Deo sacrificium oblaturus, aut sacramentum corporis et sanguinis Domini Nostri Jesu Christi sumpturus, non aliter accedat, quam orario utroque humero circumseptus, sicut et tempore ordinationis suae dignoscitur consecraturus: ita ut de uno eodemque orario cervicem pariter et utrumque humerum premens, signum in suo pectore praeferat crucis. Si quis autem aliter egerit excommunicationi debitae subiacebit.'—Concil. Bracar. IV, cap. iv: Labbe, vol. vi, coll. 564, 565. [32] 'Presbyteri sine intermissione utuntur orariis propter differentiam sacerdotis dignitatis.'—Concil. Mogunt. cap. xxviii: Labbe, vol. vii, col. 1249. [33] Or, to speak more accurately, new adaptation of an old garment. The _paenula_, for instance, had long been worn by the lower classes, being cheap and warm. [34] Though it was by no means adapted to active exertion. See Cicero, pro Milone, capp. x, xx. [35] 'Paenulis intra urbem frigoris causa ut senes uterentur permisit, quum id vestimenti genus semper itineranum fuisset aut pluviae. Matrones tamen intra urbem paenulis uti vetuit, in itinere permisit.'—Lamprid. in Alex. Sev., cap. xxvii. [36] Quoted by the Rev O. J. Reichel in his 'English Liturgical Vestments in the Thirteenth Century' (London, Hodges, 1895). [37] Some exceptions to this rule will be noticed in the next chapter. [38] Symmachi Ep. xii in 'Patrologia,' lxii 72. [39] Vigilii Epp. vi, vii in 'Patrologia,' lxix 26, 27. [40] Gregorii Ep. v 53; 'Patrologia,' lxvii 783. [41] '... sane interim in throno non sedentem et praeter corpus Christi non consecrantem priusquam pallium a sede Romana percipiat, sicuti Galliarum omnes et Germaniae et aliarum regionum Archiepiscopi agere comprobantur.'—Nich. Papae I, Responsa ad consulta Bulgar., cap. lxxiii, _ad fin._: Labbe, vol. viii, col. 542. [42] The notion prevalent nowadays, that the _mappula_ was exclusively intended to cleanse the sacred vessels, is thus bluntly negatived by St Ivo of Chartres: 'Unde in sinistra manu ponitur quaedam mappula quae saepe fluentem oculorum pituitam tergat et oculorum lippitridinem removeat.' And Amalarius of Metz testifies to the same effect: 'Sudarium ad hoc portamus ut eo detergamus sudorem qui fit ex labore proprii corporis.' [43] The modifications which the discomfort of this little vestment necessitated will be described in the next chapter.