in integrum restituant; cum illegitime genitis, ut ad ordines et beneficia promoveri possint, et intra gradus prohibitos copulatis aut copulandis dispensent, et eis qui ad partes infidelium absque sedis prædictæ licentia transfretarunt, vel merces prohibitas detulerunt, et etiam qui Romanæ aut aliarum ecclesiarum possessiones, jura, et bona occuparunt, excommunicationis et alias sententias et pœnas, et quævis interdicta relaxent, et indulgentiam quam felicis recordationis Urbanus Papa VI prædecessor noster, christifidelibus certas basilicas et ecclesias dictæ urbis instanti anno visitantibus concessit, et quæ in subsidium Terræ Sanctæ accedentibus conceduntur, quibusvis elargiri pro nihilo ducant, . . . et quæstum, quem exinde percipiunt, nomine cameræ apostolicæ se percipere asserant, et nullam de illo nihilominus rationem velle reddere videantur: Horret et merito indignatur animus, talia reminisci. . . . {444} “Attendentes igitur quod nostra interest super tot tantisque malis de opportunis remediis salubriter providere, fraternitati tuæ de qua in iis et aliis specialem in domino fiduciam obtinemus, per apostolica scripta committimus et mandamus, quatenus religiosis et clericis sæcularibus hujusmodi, ac eorum familiaribus, complicibus, et collegiis, et aliis, vocatis qui fuerint evocandi, summarie, simpliciter, et de plano, ac sine strepitu et figura judicii, etiam ex officio super præmissis, auctoritate nostra, inquiras diligentius veritatem, et eos ad reddendum tibi computum de receptis et reliqua consignandum, remota appellatione, compellas, et quos per inquisitionem hujusmodi excessisse, vel non verum aut non sufficiens seu ad id non habuisse mandatum inveneris, capias et tandiu sub fida custodia teneas carceribus mancipatos, donec id nobis intimaveris.” Baronius’ “Annales ecclesiastici”; continuation by Raynaldus, ed. 1752, vol. vii. p. 525. Opinion of the University of Oxford on Pardoners, A.D. 1414: “_Articulus tricesimus nonus; contra falsas prædicationes quæstorum._—Quia inverecundi quæstores turpissimos suos quæstus ad firmam emunt cum Simone, indulgentias vendunt cum Gyesi, et adquisita consumunt cum filio prodigo inhoneste, sed quod magis est detestabile, cum non sint in sacris ordinibus constituti, publice prædicant, ac false prætendunt quod absolvendi a pœna et a culpa tam superstites quam defunctos plenam habeant potestatem, cum aliis blasphemiis, quibus populum spoliant ac seducunt, et verisimiliter ad tartara secum trahunt, præstantes spem frivolam et audaciam ad peccandum. Abusus igitur hujusmodi sectæ pestiferæ ab ecclesiæ limitibus deleantur.” _Articuli concernentes reformationem universalis ecclesiæ, editi per universitatem Oxon._ Wilkins, “Concilia,” vol. iii. p. 365. Suppression of pardoners by the Council of Trent, A.D. 1562: