=20.= Annō quārtō decimō posteāquam in Ītaliam Hannibal vēnerat, Scīpiō, quī multa bene in Hispāniā ēgerat, cōnsul est factus et in Āfricam missus. Cuī virō[73] dīvīnum quiddam inesse exīstimābātur, adeō ut putārētur etiam cum nūminibus 20 habēre sermōnem. Is in Āfricā contrā Hannōnem, ducem Āfrōrum, pūgnat; exercitum ēius interficit. Secundō proeliō castra capit cum quattuor mīlibus et quīngentīs mīlitibus, XI mīlibus occīsīs. Syphācem, Numidiae rēgem, quī sē Āfrīs coniūnxerat, capit et castra ēius invādit. 25 Syphāx cum nōbilissimīs Numidīs et īnfīnītīs spoliīs Rōmam 35 ā Scīpiōne mittitur. Quā rē audītā omnis ferē Ītalia Hannibalem dēserit. Ipse ā Karthāginiēnsibus redīre in Āfricam iubētur, quam Scīpiō vāstābat. _Efforts for Peace._ =21.= Ita annō septimō decimō ab Hannibale Ītalia līberāta est. Lēgātī Karthāginiēnsium pācem ā Scīpiōne petīvērunt; 5 ab eō ad senātum Rōmam missī sunt. Quadrāgintā et quīnque diēbus hīs indūtiae datae sunt, quoūsque īre Rōmam et regredī possent[74]; et trīgintā mīlia pondō argentī ab hīs accepta sunt. Senātus ex arbitriō Scīpiōnis pācem iussit cum Karthāginiēnsibus fierī. Scīpiō hīs condiciōnibus 10 dedit: nē amplius quam trīgintā nāvēs habērent,[75] ut quīngenta mīlia pondō argentī darent,[75] captīvōs et perfugās redderent.[75] =22.= Interim Hannibale veniente ad Āfricam pāx turbāta est, multa hostīlia ab Āfrīs facta sunt. Lēgātī tamen eōrum 15 ex urbe venientēs ā Rōmānīs captī sunt, sed iubente Scīpiōne dīmissī. Hannibal quoque frequentibus proeliīs victus ā Scīpiōne petīt etiam ipse pācem. Cum ventum esset ad conloquium, īsdem condiciōnibus data est quibus prius, additīs quīngentīs mīlibus pondō argentī centum mīlibus 20 lībrārum propter novam perfidiam. Karthāginiēnsibus condiciōnēs displicuērunt iussēruntque Hannibalem pūgnāre. Īnfertur ā Scīpiōne et Masinissā, aliō rēge Numidārum, quī amīcitiam cum Scīpiōne fēcerat, Karthāginī bellum. Hannibal trēs explōrātōrēs ad Scīpiōnis castra mīsit, quōs captōs 25 Scīpiō circumdūcī per castra iussit ostendīque hīs tōtum exercitum, mox etiam prandium darī dīmittīque, ut renūntiārent Hannibalī quae apud Rōmānōs vīdissent. 36 _Battle of Zama, 202 B.C. End of the Second Punic War, 201 B.C._