_ 237 De Gratia et Libero Arbitrìo_, c. 18: “_Praecepta dilectionis, i.e. caritatis, tanta et talia sunt, ut quidquid se putaverit homo facere bene, si fiat sine caritate, nullo modo fiat bene._” 238 Cfr. _supra_, p. 29. _ 239 Proposit. Baii Damn._, 38: “_Omnis amor creaturae rationalis aut vitiosa est cupiditas quâ mundus diligitur, quae a Ioanne prohibetur, aut laudabilis caritas quâ per Spiritum Sanctum in corde diffusa Deus amatur._” (Denzinger-Bannwart, n. 1038.) _ 240 Prop. Quesnelli Damn._, 45: “_Amore Dei in corde peccatorum non amplius regnante necesse est, ut in eo carnalis regnet cupiditas omnesque actiones eius corrumpat._” (Denzinger-Bannwart, n. 1395.) _ 241 Infra_, Ch. III, Sect. 1. 242 Especially against Julian of Eclanum. Cfr. _Contra Iulianum_, IV, 3. 243 Matth. VI, 24. _ 244 Retract._, I, 15: “_Quando peccatum tale est, ut idem sit poena peccati, quantum est quod valet voluntas sub dominante cupiditate, nisi forte, si pia est, ut oret auxilium?_” _ 245 Prop. Baii Damn._, 40: “_In omnibus suis actibus peccator servit dominanti cupiditati._” (Denzinger-Bannwart, n. 1040.) _ 246 De Spiritu et Litera_, c. 27, n. 48: “_Si hi qui naturaliter, quae legis sunt, faciunt, nondum sunt habendi in numero eorum quos Christi iustificat gratia [Rom. II, 24], sed in eorum potius, quorum (etiam impiorum nec Deum verum veraciter iusteque colentium) quaedam tamen facta vel legimus vel novimus vel audimus, quae secundum iustitiae regulam non solum vituperare non possumus, verum etiam merito recteque laudamus; quamquam si discutiantur, quo fine fiant, vix inveniuntur quae iustitiae debitam laudem defensionemve mereantur._” _ 247 Serm. de Temp._, 349, c. 1, 1 sq.: “_Caritas alia est divina, alia humana; alia est humana licita, alia illicita.... Prius ergo loquor de humana licita, quae non reprehenditur; deinde de humana illicita, quae damnatur; tertio de divina, quae nos perducit ad regnum.... Licitam ergo caritatem habete; humana est, sed ut dixi licita, sed ita licita ut, si defuerit, reprehendatur. Liceat vobis humanâ caritate diligere coniuges, diligere filios, diligere amicos vestros, diligere cives vestros. Sed videtis istam caritatem esse posse et impiorum, i.e. paganorum, Iudaeorum, haereticorum. Quis enim eorum non amat uxorem, filios, fratres, vicinos, affines, amicos? Haec ergo humana est. Si ergo tali quisque crudelitate effertur, ut perdat etiam humanum dilectionis affectum, et non amat filios suos, ... nec inter homines numerandus est._” (Migne, _P. L._, XXXIX, 1529.) _ 248 Institutiones Theologicae_, Vol. III, p. 23. 249 As explained above, pp. 71 sqq. 250 Denzinger-Bannwart, n. 1524. On the teaching of St. Augustine, see J. Mausbach, _Die Ethik des hl. Augustinus_, Vol. II, pp. 260 sqq., Freiburg 1909.