_ 374 De Natura et Gratia_, c. 35, n. 41: “_Ubi parum attendit, quum sit acutissimus, non frustra etiam iustos in oratione dicere: Dimitte nobis debita nostra.... Etiamsi hic non vivatur sine peccato, licet mori sine peccato, dum subinde veniâ deletur, quod subinde ignorantiâ vel infirmitate committitur_.” _ 375 Ibid._, c. 36. “_Si omnes illos sanctos et sanctas, quum hic viverent, congregare possemus et interrogare, utrum essent sine peccato, ... nonne unâ voce clamassent: Si dixerimus quia peccatum non habemus, ipsi nos seducimus et veritas in nobis non est?_”—For other confirmatory Patristic texts see Suarez, _De Gratia_, IX, 8. 376 The above-quoted analogy is taken from Heinrich-Gutberlet, _Dogmatische Theologie_, Vol. VIII, p. 81. _ 377 Summa Theol._, 1a 2ae, qu. 109, art. 8: “_Non potest homo abstinere ab omni peccato veniali propter corruptionem inferioris appetitus sensualitatis, cuius motus singulos quidem ratio reprimere potest, et ex hoc habent rationem peccati et voluntarii, non autem omnes, quia dum uni resistere nititur, fortassis alius insurgit, et etiam quia ratio non potest semper esse pervigil ad huiusmodi motus vitandos_.” 378 Sardagna (_De Gratia_, n. 336) incorrectly asserts this. 379 Cfr. Tepe, _Instit. Theolog._, Vol. III. pp. 47 sq. 380 Cfr. St. Augustine, _Contra Iulian._, IV, 3, 28: “_Ideo factum est in loco infirmitatis, ne superbe viveremus, ut sub quotidiana peccatorum remissione vivamus_.” 381 Andr. de Vega, _De Iustificatione Doctrina Universa_, 1. XIV, cap. ult. 382 Suarez, _De Gratia_, IX, 8, 14: “_quia si vel in uno homine posset contingere, ut illa duo coniungerentur, scil. carere speciali privilegio et nihilominus cavere omne peccatum veniale per totam vitam, propositio Concilii esset simpliciter falsa; nam est absoluta et universalis, ad cuius falsitatem satis est quod in uno deficiat_.” 383 Aug., _Ep._, 181, n. 8: “_Nemo itaque dicat, se esse sine peccato, sed non tamen ideo debemus amare peccatum. Oderimus ea, fratres; etsi non sumus sine peccatis, oderimus tamen ea, et maxime a criminibus nos abstineamus; abstineamus quantum possumus a levibus peccatis._”—On the whole subject of this thesis cfr. Schiffini, _De Gratia Divina_, pp. 181 sqq. _ 384 V. supra_, pp. 98 sqq. _ 385 Conc. Arausic._ II, can. 10: “_Adiutorium Dei etiam renatis ac sanctis semper est implorandum, ut ad finem bonum pervenire vel in bono possint opere perdurare_.” (Denzinger-Bannwart, n. 183.) 386 Sess. VI, can. 22: “_Si quis dixerit, iustificatum vel sine speciali auxilio Dei in accepta iustitia perseverare posse vel cum eo non posse, anathema sit_.” (Denzinger-Bannwart, n. 832.)