Oceanum interea surgens Aurora reliquit. It portis iubare exorto delecta iuventus; 130 Retia rara, plagae, lato venabula ferro, Massylique ruunt equites et odora canum vis. Reginam thalamo cunctantem ad limina primi Poenorum exspectant, ostroque insignis et auro Stat sonipes ac frena ferox spumantia mandit. 135 . . . . . . . Postquam altos ventum in montes atque invia lustra Ecce ferae, saxi deiectae vertice, caprae Decurrere iugis; alia de parte patentes Transmittunt cursu campos atque agmina cervi Pulverulenta fuga glomerant montisque relinquunt. 155 At puer Ascanius mediis in vallibus acri Gaudet equo, iamque hos cursu, iam praeterit illos Spumantemque dari pecora inter inertia votis Optat aprum aut fulvum descendere monte leonem. VERG. _Aen._ iv. 129-135, 151-159. ROMAN DAY. _Its Duties and Amusements._ A. Prima salutantes atque altera conterit hora; Exercet raucos tertia causidicos; In quintam varies extendit Roma labores; Sexta quies lassis; septima finis erit; 4 Sufficit in nonam nitidis octava palaestris; Imperat exstructos frangere nona toros; Hora libellorum decima est, Eupheme, meorum, Temperat ambrosias cum tua cura dapes 8 Et bonus aetherio laxatur nectare Caesar Ingentique tenet pocula parca manu. Tunc admitte iocos: gressu timet ire licenti Ad matutinum nostra Thalia Iovem. 12 MARTIAL, IV. viii. _The Simple Life. How Horace spent his day._ B. Hoc ego commodius quam tu praeclare senator, 110 Milibus atque aliis vivo. Quacunque libido est Incedo solus, percontor quanti holus ac far, Fallacem circum vespertinumque pererro Saepe forum, adsisto divinis. Inde domum me Ad porri et ciceris refero laganique catinum; 115 Cena ministratur pueris tribus, et lapis albus Pocula cum cyatho duo sustinet, astat echinus Vilis, cum patera guttus, Campana supellex. Deinde eo dormitum, non sollicitus, mihi quod cras Surgendum sit mane, obeundus Marsya, qui se 120 Voltum ferre negat Noviorum posse minoris. Ad quartam iaceo; post hanc vagor, aut ego, lecto Aut scripto quod me tacitum iuvet, unguor olivo, Non quo fraudatis immundus Natta lucernis. Ast ubi me fessum sol acrior ire lavatum 125 Admonuit, fugio campum lusumque trigonem. Pransus non avide quantum interpellet inani Ventre diem durare, domesticus otior. Haec est Vita solutorum misera ambitione gravique. His me consolor victurum suavius, ac si 130 Quaestor avus pater atque meus patruusque fuisset. HORACE, _Sat._ I. vi. 110-131. Cf. Cic. _ad Fam._ ix. 20; Lucr. ii. 14-33; Verg. _Georg._ ii. 458-474; Hor. _Od._ III, i. TACITUS. ‘_Lives of great men all remind us, We can make our lives sublime._’