II. Cum M. Crassus exercitum Brundisii imponeret, quidam in portu, caricas Cauno advectas vendens, _Cauneas!_ clamitabat. Dicamus, si placet, monitum ab eo Crassum, caveret, ne iret (_cau[e] n[e] eas_ = _do not go_): non fuisse periturum, si omini paruisset. Quae si suscipiamus, pedis offensio nobis et abruptio corrigiae et sternutamenta erunt observanda. CICERO, _Div._ ii. 40. 84. +K. Q. C.+ III. +K+ perspicuum est littera quod vacare possit; Et +Q+, similis, namque eadem vis in utraque est; Quia qui locus est primitus unde exoritur +C+, Quascunque deinceps libeat iugare voces, Mutare necesse est sonitum quidem supremum, Refert nihilum, +K+ prior an +Q+ siet an +C+. TERENTIANUS MAURUS (_circ._ 300 A.D.). +U.+ IV. ME. Egon’ dedi? PE. Tu tu, istic, inquam! Vin’ adferri noctuam Quae _tu tu_ usque dicat tibi? Nam nos iam defessi sumus. PLAUTUS, _Men._ 553-6. PROVERBIAL EXPRESSIONS. I. Nam quae volumus et credimus libenter. CAES. _B. Civ._ ii. 27. II. Cuiusvis hominis est errare; nullius nisi insipientis in errore perseverare. Posteriores enim cogitationes, ut aiunt, sapientiores solent esse. CIC. _Phil._ xii. 5. III. Dimidium facti qui coepit habet. HOR. _Ep._ I. ii. 40. IV. Nemo repente fuit turpissimus. JUV. _Sat._ ii. 83. V. Velut materiam igni praebentes. LIVY, xxi. 10. VI. Et quasi cursores vitai lampada tradunt. LUCR. ii. 79. VII. Non amo te, Sabidi, nec possum dicere quare: Hoc tantum possum dicere, non amo te. MARTIAL, _Ep._ I. xxxii. VIII. quem di diligunt Adulescens moritur. PLAUT. _Bacch._ I. ii. 36. IX. Nullumst iam dictum, quod non sit dictum prius. TERENCE, _Eun. Prol._ 41. X. Quot homines tot sententiae: suus cuique mos. TER. _Phormio_, II. iv. 14. XI. Stultum facit fortuna, quem vult pedere. PUB. SYRUS. XII. Vita brevis est, longa ars. Vita, si scias uti, longa est. SEN. _de Brevit. vitae_, i. 2. XIII. Omne ignotum pro magnifico. TAC. _Agric._ 30. XIV. Divina natura dedit agros, ars humana aedificavit urbes. VARRO, _de Re Rust._ iii. 1. XV. Tu ne cede malis, sed contra audentior ito Quam tua te Fortuna sinet. VERG. _Aen._ vi. 95. XVI. . . . . Sunt hic etiam sua praemia laudi; Sunt lacrimae rerum, et mentem mortalia tangunt. VERG. _Aen._ i. 461-2. CONSOLATIO. ‘_Whom the gods love die young._’