[Linenotes:
1. +Aequos+, mountaineers (closely allied to the Sabines) who lived
in the mountains forming the E. boundary of Latium.
+Cincinnatus.+ ‘The true type of primeval virtue, abstinence, and
patriotism.’ --Ihne.
2-4. +qui ... recuperavit.+ The Aequian general, Gracchus Cloelius,
had defeated the consul, L. Minucius, and blockaded him in his camp
on Mt. Algidus, the E. spur of the Alban range. Cincinnatus makes a
wonderful night march from Rome of 20 miles, blockades in turn the
investing Aequian force, and compels an unconditional surrender.
4. +sementis+ = _of the seed-time_. Formed from _semen_, cf.
_sero_.]
B. ‘_In the brave days of old._’
Restat, ut inveniam, quare toga libera detur
Lucifero pueris, candide Bacche, tuo. 2
. . . . . . .
An quia, cum colerent prisci studiosius agros,
Et patrio faceret rure senator opus, 4
Et caperet fasces a curvo consul aratro,
Nec crimen duras esset habere manus,
Rusticus ad ludos populus veniebat in urbem:
Sed dis, non studiis, ille dabatur honor. 8
OVID, _Fasti_, iii. 729-742, H. [III. 771-784]
[Linenotes:
1. +toga libera+ (or +virilis+), the man’s dress of unornamented
white wool. _Lībera_ (_līber_), _free_ from the restraints of
boyhood.
2. +lucifero+ = lit. _morning-star_. Here poet. for +die+.
5. +consul+, e.g. Cincinnatus, who was called to be _Dictator_.
8. +sed ... honor+, i.e. in ‘the good old days’ worship, not
amusement, was the chief object of the visit to Rome.
3-8. Ovid says one reason why the _toga libera_ was assumed at
the Liberalia (the Feast of Bacchus--the vintage, festival) was
because it was the most crowded festival of the year.]
+References.+ Livy, iii. 26-28. Ihne, vol. i. cap. v.
D16
THE DECEMVIRATE. THE TWELVE TABLES, 451-449 B.C.
Iam redierant legati cum Atticis legibus. Eo intentius instabant
tribuni, ut tandem scribendarum legum initium fieret. Placet creari
decemviros sine provocatione, et ne quis eo anno alius magistratus esset
... Tum legibus condendis opera dabatur; {5} ingentique hominum
expectatione propositis decem tabulis populum ad contionem advocaverunt
et, quod bonum, faustum felixque rei publicae, ipsis liberisque eorum
esset, ire et legere leges propositas iussere. Se, quantum decem hominum
ingeniis provideri {10} potuerit, omnibus, summis infimisque, iura
aequasse; plus pollere multorum ingenia consiliaque. Versarent in animis
secum unamquamque rem, agitarent deinde sermonibus atque in medium, quid
in quaque re plus minusve esset, conferrent. . . . Cum ad {15} rumores
hominum de unoquoque legum capite editos satis correctae viderentur,
centuriatis comitiis decem tabularum leges perlatae sunt, qui nunc
quoque in hoc immenso aliarum super alias acervatarum legum cumulo, fons
omnis publici privatique {20} est iuris.
LIVY, iii. 32, 34.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account