Item equitando semel in strata quadam, jacente extra cemiterium ad orientem cujusdam ecclesiae, ubi pixis super altare pendens carebat sacramento eucharistiae, eo igitur non nudante caput, ut semper alias vel ante assolet agere cum magna devotione propter reverentiam sacramenti: admirantibus inde suis dominis et compluribus magnatibus, rationem reddit rex dicens: _Scio,_ inquit, _ibi non esse Dominum meum Iesum Christum, ob cujus honorem tanta facerem._ Quod ita repertum est ut dixit. unde et dicunt, qui eidem secreti erant, quod rex iste frequenter viderat Dominum nostrum Iesum, in forma humana repraesentantem se in sacramento altaris inter manus sacerdotis. Consueverat etiam, ex permaxima humilitate & devotione, nocte et Dominicae resurrectionis tempore propria manu gerere magnum tortum, ob reverentiam Dominicae resurrectionis et fidem. _Humilitas regis._ De ipsius etiam humilitate in incessu, in vestibus et aliis corporalibus indumentis, in verbis et ceteris corporis gestibus compluribus, constat, quam[23] obtusis sotularibus et ocreis a juventute uti consueverat adinstar coloni. Togam etiam longam cum capucio rotulato ad modum burgensis, et talarem tunicam ultra genua demissam, caligas, ocreas, calceos omnino pulli coloris &c. omnimoda curiositate per eum prohebita[24] in consuetudine habuit. Voluit etiam in principalibus anni festis, sed maxime quando ex consuetudine coronaretur, indui ad nudum corpus suum aspero cilitio, ut per asperitatem talem corpus ejus [B I _a_] arctaretur a lascivia, potius vero ut omnis arrogantia vel inanis gloria, quae ex hujusmodi oriri solet, reprimeretur. _Labor et exercitium ejus._