Itinerarium curiosum (centuria II) : $b or, an account of the antiquities, and remarkable curiosities in nature or art, observed in travels through Great Britain. To which is added, the Itinerary of Richard of Cirencester, monk of Westminster. With an account of that author and his workStukeley, William
History
Itinerarium curiosum (centuria II) : $b or, an account of the antiquities, and remarkable curiosities in nature or art, observed in travels through Great Britain. To which is added, the Itinerary of Richard of Cirencester, monk of Westminster. With an account of that author and his work
Stukeley, William
Great Britain -- Antiquities -- Early works to 1800; Great Britain -- Description and travel -- Early works to 1800
VI. Ad Druides magnus disciplinæ causa confluebat adolescentium
numerus, hi quippe in magno erant apud ipsos honore, nam ferè de
omnibus controversiis, publicis privatisque, constituebant, & si quod
admissum erat facinus, si cædes facta, si de hæreditate, de finibus
controversia erat, iidem decernebant. præmia pœnasque constituerunt, si
quis aut privatus aut publicus eorum decreto non stetit, sacrificiis
interdicebant. hæc exclusionis pœna apud eos erat gravissima. quibus
ita interdictum, ii numero impiorum ac sceleratorum habebantur. iis
omnes decedebant, aditum eorum sermonemque defugientes, ne quid ex
contagione incommodi acciperent: neque iis petentibus jus reddebatur,
neque honos habebatur ullus.
VII. His autem omnibus Druidibus præerat unus, qui summam inter eos
potestatem habebat & authoritatem. hoc mortuo, successor dabatur, qui
inter reliquos excellebat dignitate. at si plures essent dignitate
pares, suffragio Druidum res committebatur; nonnunquam etiam de
Principatu armis contendebant.
VIII. Druides à bello abesse solebant, neque tributa una cum
reliquis pendebant, militiæ vacationem, omniumque rerum habebant
immunitatem. tantis excitati præmiis, & sua sponte multi in disciplinam
conveniebant, & à propinquis parentibusque mittebantur.
IX. Magnum ibi numerum versuum ediscere solebant. quod unicum apud eos
memoriæ & annalium genus: itaque nonnulli annos vicenos in disciplina
permanebant. neque fas esse existimarunt eam litteris mandare, quum
tamen in reliquis ferè rebus, publicis privatisque rationibus, Græcis
litteris uterentur. _Id mihi duabus de causis_, inquit D. Julius,
_instituisse videntur; quod neque in vulgus disciplinam efferri velint;
neque eos, qui discunt, litteris confisos, minus memoriæ studere.
quod ferè plerisque accidit, ut præsidio litterarum, diligentiam in
perdiscendo, ac memoriam remittant._
X. Inprimis hoc persuadere allaborabant, non interire animas, sed ab
aliis post mortem transire ad alios: atque hoc maxumè ad virtutem
excitari putabant, metu mortis neglecto. multa præterea de syderibus
atque eorum motu, de mundi & terrarum magnitudine, de rerum natura, de
Deorum vi ac potestate disputabant, & juventuti tradebant sollicitè.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account