English poetry -- 19th century; Landscapes -- England -- Dorset -- Poetry
Hoc ubicunque cadet jaceat (modo sede sacrata)
Magno nec luctu dignum neque funere corpus.
Nec tumuli sit cura mei, neque carmina posco
Quæ poterunt nomenque meum famamque perennem
In tumulo servare; quid autem fama juvabit
Posthuma, terrarum quamvis impleverit orbem?
Spiritus alta petens cœli de vertice terras
Despiciet, curasque hominum ridebit inanes.
THE END.
LONDON:
PRINTED BY THOMAS DAVISON, WHITEFRIARS.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account