“‘This highly ludicrous representation,’ continues Mr. Strickland, ‘is more like a fighting cock than a Dodo; and the black letter of the Dutch text omits to tell us whether this design was due to the pencil of Bontekoe or his publisher Zaagman, or whether it was copied from some contemporary painting now forgotten. But there can be no doubt that this figure refers to the true Dodo of Mauritius, and not to the “Solitaire” of Bourbon, with which Bontekoe confounded it. “‘We may regret that the rudeness of the original woodcut leaves us in the dark as to the nature of the object on which the Dodo appears about to feed. This figure would pass equally well for a testaceous mollusk, or for an arboreal fruit; so that the problem of the Dodo’s food seems as far from a solution as ever.’ “In Wolfgangh’s publication, p. 480, is the following description:— “‘Op’t Eylandt Mauritius in Oost-Indien, als mede op sommige andere plaetsen gelijck mede in West-Indien, vindt men voegels soo groot als Swanen, die men Dodaersen of Dronten noemt, sy hebben groote hoofden, en daer op een velleken in manier van een Kapken, sy hebben geen vleugels, dan in plaetsvan dien, 3 of 4 swarte pennekens, en daer haer staert behoorde te staen, daer Zijn 4 of 5 gekrulde Pluymkens, van graeuwachtige verwe. Sy hebben een dicke ronde Naers, daer uyt het schijnt, dat haer de naem van Dodaers toe gekomen is; in de maegh hebben sy gemeenlijck een Steen van een vuyst groot, dese is bruyn, graeuw van verwe, en vol gaetkens, en hollingheydt, doch soo hart als grauwe Bentemeer-steen. Het Boots-volck van _Jacob van Neck_, noemden se Walgh-vogels, om dat se die niet recht gaer of murrruw konden koken: of om datse soo veel Tortel-duyven konden bekomen, die leckerder smaeckten, datse van dese Dod-aersen de walgh kregen. Aen 3 of 4 van dese Vogels had al’t Scheeps volck van een Schip, voor een maeltijdt genoegh t’ eeten: Dese Dod-aersen hebbense oock ingesouten en op de reys mede genomen.’ “This description may be thus rendered:—