Vanaque perversae ridet conamina turbae, Atque sui causam populi volet ipse tueri. Esse ferunt spatium, qua distat ab Aside terra 170 Fertilis Europe, & spectat Mareotidas undas; Hic turris posita est Titanidos ardua Famae Aerea, lata, sonans, rutilis vicinior astris Quam superimpositum vel Athos vel Pelion Ossae Mille fores aditusque patent, totidemque fenestrae, Amplaque per tenues translucent atria muros; Excitat hic varios plebs agglomerata susurros; Qualiter instrepitant circum mulctralia bombis Agmina muscarum, aut texto per ovilia junco, Dum Canis aestivum coeli petit ardua culmen 180 Ipsa quidem summa sedet ultrix matris in arce, Auribus innumeris cinctum caput eminet olli, Queis sonitum exiguum trahit, atque levissima captat Murmura, ab extremis patuli confinibus orbis. Nec tot Aristoride servator inique juvencae Isidos, immiti volvebas lumina vultu, Lumina non unquam tacito nutantia somno, Lumina subjectas late spectantia terras. Istis illa solet loca luce carentia saepe Perlustrare, etiam radianti impervia soli. 190 Millenisque loquax auditaque visaque linguis Cuilibet effundit temeraria, veraque mendax Nunc minuit, modo confictis sermonibus auget. Sed tamen a nostro meruisti carmine laudes Fama, bonum quo non aliud veracius ullum, Nobis digna cani, nec te memorasse pigebit Carmine tam longo, servati scilicet Angli Officiis vaga diva tuis, tibi reddimus aequa. Te Deus aeternos motu qui temperat ignes, Fulmine praemisso alloquitur, terraque tremente: 200 Fama siles? an te latet impia Papistarum Conjurata cohors in meque meosque Britannos, Et nova sceptrigero caedes meditata Jacobo: Nec plura, illa statim sensit mandata Tonantis, Et satis ante fugax stridentes induit alas, Induit & variis exilia corpora plumis; Dextra tubam gestat Temesaeo ex aere sonoram. Nec mora jam pennis cedentes remigat auras, Atque parum est cursu celeres praevertere nubes, Jam ventos, jam solis equos post terga reliquit: 210 Et primo Angliacas solito de more per urbes Ambiguas voces, incertaque murmura spargit, Mox arguta dolos, & detestabile vulgat Proditionis opus, nec non facta horrida dictu, Authoresque addit sceleris, nec garrula caecis Insidiis loca structa silet; stupuere relatis, Et pariter juvenes, pariter tremuere puellae, Effaetique senes pariter, tanteaeque ruinae Sensus ad aetatem subito penetraverat omnem Attamen interea populi miserescit ab alto 220 Aethereus pater, & crudelibus obstitit ausis Papicolum; capti poenas raptantur ad acres; At pia thura Deo, & grati solvuntur honores; Compita laeta focis genialibus omnia fumant; Turba choros juvenilis agit: Quintoque Novembris Null Dies toto occurrit celebratior anno. On the Death of the Bishop of Ely.1 Anno Aetates 17.