“_Sub nomine Patris, nec non et ejus prolis, in unius potentia Deitatis, incipit carta donationis, necnon et devotionis, quam ego Fuas Ropinho tenens Porto de Mos, et terram de Albardos usque Leirenam, et Turres Veteres, facio Ecclesiæ Santæ Mariæ de Nazareth, quæ de pauco tempore surgit fundata super mare, ubi de sæculis antiquis jacebat, inter lapides et spinas multas, de tota illa terra quæ jacet inter flumina quæ venit per Alcoubaz, et aquam nuncupatam de furaturio, et dividitur de isto modo: de illa foz de flumine Alcobaz, quomodo vadit per aquas bellas, deinde inter mare et mata de Patayas usque, finir in ipso furaturio, quam ego obtinui de rege Alfonso, et per suum consensum facio præsentem seriem ad prædictam Ecclesiam Beatæ Mariæ Virginis, quam feci supra mare, ut in sæculis perpetuis memorentur mirabilia Dei, et sit notum omnibus hominibus, quomodo a morte fuerim salvatus per pietatem Dei et Beatæ Mariæ quam vocant de Nazaret, tali sucesu. Cum manerem in castro Porto de Mos, et inde veniebam ad ocidendos venatos, per Melvam et matam de Patayas usque ad mare, supra quam inveni furnam, et parvam domunculam inter arbustas et vepres, in qua erat una Imago Virginis Mariæ, et veneravimus illam, et abivimus inde; veni deinde xviii kal. Octobris, circa dictum locum, cum magna obscuratione nebulæ sparza super totam terram, et invenimus venatum, tres quem fui in meo equo, usque venirem ad esbarrondadeiro supra mare, quod cadit ajuso sine mensura hominis et pavet visus si cernit furnam cadentem ad aquas. Pavi ego miser peccator, et venit ad remembrancam de imagine ibi posita, et magna voce dixi, SANCTA MARIA VAL. Benedicta sit illa in mulieribus, quia meum equum sicut si esset lapis fecit stare, pedibus fixis in lapide, et erat jam vazatus extra terram in punta de saxo super mare. Descendi de equo, et veni ad locum ubi erat imago, et ploravi et gratias feci, et venerunt monteiros et viderunt, et laudaverunt Deum et Beatam Mariam; Misi homines per Leirenam et Porto de Mos, et per loca vicina, ut venirent Alvanires, et facerent ecclesiam bono opere operatam de fornice et lapide, et jam laudetur Deus finita est. Nos vero non sciebamus unde esset, et unde venisset ista imago; sed ecce cum destruebatur altare per Alvanires, inventa est arcula de ebore antiquo, et in illa uno envoltorio in quo erant ossa aliquorum sanctorum, et cartula cum hac inscriptione: Hic sunt reliquiæ Sanctorum Blasii et Bartholomei Apostoli, quas detulit a Monasterio Cauliniana Romanus monachus, simul cum venerabili Imagine Virginis Mariæ de Nazareth, quæ olim in Nazareth Civitate Gallileæ multis miraculis claruerat, et inde asportata per Græcum monachum nomine Cyriacum, Gothorum Regum tempore, in prædicto monasterio per multum temporis manserat, quo usque Hispania à Mauris debelata, et Rex