[4] Sumite materiam vestris, qui scribitis, æquam Viribus; & versate diu, quid ferre recusent, Quid valeant humeri: cui lecta potenter erit res, Nec facundia deseret hunc nec lucidus ordo. Ordinis hæc virtus erit & venus, aut ego fallor, Ut jam nunc dicat jam nunc debentia dici: Pleraq; differat, & præsens in tempus omittat. Dixeris egregie, notum si callida verbum Reddiderit junctura novum; si forte necesse est Indiciis monstrare recentibus abdita rerum Fingere cinctutis non exaudita Cethegis Continget, dabiturq; licentia sumpta pudenter Et nova sictaq; nuper habebunt verba fidem, si Græco fonte cadant. [5] ---- licuit, semperque licebit Signatum præsente nota procudere nomen. Ut Sylvæ foliis pronos mutantur in annos: Prima cadunt, ita verborum vetus interit ætas, Debemur morti nos nostraq; sive receptus Terra Neptunus classes aquilonibus arcet, Regis opus, sterilisve diu palus aptaque remis Vicinas urbes alit & grave sentit aratrum. Seu cursum mutavit iniquum frugibus amnis Doctus iter melius; mortalia facta peribunt, Nedum sermonum stet honos & gratia vivax. Multa renascentur quæ jam cecidere, cadentq; Quæ nunc sunt in honore vocabula, si volet usus, Quem penes arbitrium est & jus norma loquendi. [6] Res gestæ regumq; ducumq; & tristia bella Quo scribi possent numero, monstravit Homerus. Versibus impariter junctis querimonia primum, Post etiam voti inclusa est voti sententia compos. Quis tamen exiguos elegos emiserit auctor Grammatici certant, & adhuc sub judice lis est. [7] Musa dedit fidibus Divos puerosq; Deorum, Et pugilem victorem, & equum certamine primum, Et juvenum curas, & libera vina referre. [8] Descriptas servare vices operumq; colores Cur ego si nequeo ignoroq;, poeta salutor? Cur nescire pudens prave quam discere malo? [9] Versibus exponi tragicis res comica nonvult Indignatur item privatis ac prope socco Dignis carminibus narrari cæna Thyestæ, Interdum tamen & vocem Comædia tollit, Iratusq; Chremes tumido delitigat ore. Telephus & Peleus, cum pauper & exul uterq;, Projicit ampullas & sesqui pedalia verba. [10] Non fatis est est pulchra esse Poemata, dulcia sunto. Ut ridentibus arrident, ita flentibus adflent Humani vultus; si vis me flere, dolendum est Primum ipsi tibi: tunc tua me infortunia lædent Telephe, vel Peleu; male si mandata loqueris, Aut dormitabo aut ridebo. [11] Format enim Natura prius nos intus ad omnem Fortunarum habitum, &c. Post effert animi motus interprete Lingua ---- tristia mæstum Vultum verba decent, &c. Si dicentis erunt fortunis absona dicta, Romani tollent equites peditesq; cachinnum.