Quos magis et furie reputabant esse peritos, Vulneribus paribus corpora cesa ruunt. 1350 Garrula culpa volat, timidasque perhorruit aures, Nec sciuit sapiens quid sibi iura valent: Floruit omne scelus, bonitas perit, egraque iura Deveniunt, que regens non habet vnde regat. Hec et plura ferox rabies, que nullus ab ante Viderat, insolita fecit in vrbe mala: Vrbes non tantum generaliter, immo per omnem Iste furor patriam subpeditauit humum. =Hic plangit secundum visionem sompnii quasi in propria persona dolores illorum, qui in siluis et speluncis pre timore temporis illius latitando se munierunt.= Cap^m. xvi. Hec ita cum vidi, me luridus occupat horror, Et quasi mortifera stat michi vita mea; 1360 Semper in interius precordia mortis ymago[262] Pungit, et vt gladius viscera tota mouet. Iamque dies medius tenues contraxerat vmbras, Iamque pari spacio vesper et ortus erat: Ter quater affligi sociorum corpora terre Vidi, datque sua mors michi signa mori. Aspiciens vultus aliorum cede madentes, De propria timui morte remorsus ego; Crudelesque manus, orbem sine lumine iuris[263] Percipiens dixi, ‘Iam cadit ordo viri’; 1370 Bestia cum regimen hominum rapuisset et arma, Et quod nulla suis legibus equa forent. Hoc michi solliciti certissima causa timoris Extitit et sortis peior origo mee; Nam quia sic proceres vidi succumbere seruis, Spes magis in fatis nulla salutis erat. Est michi rupta domus per eos, quos rupta gehenna[264] Miserat, vt leges perderet ordo suas: Sic fugiens abii subite contagia cladis, Non ausus lese limen adire domus. 1380 Tuncque domum propriam linquens aliena per arua Transcurri, que feris saltibus hospes eram. Morsus ego linguis a dorso sepe ruebar, Et reus absque meo crimine sepe fui: Sic reus infelix agor absens, et mea cum sit Optima, non vllo causa tuente perit.[265] Inde ferens lassos aduerso tramite passus, Quesiui tutam solus habere viam: Attamen ad tantam rabiem pedibus timor alas Addidit, et volucris in fugiendo fui. 1390 Sic vagus hic et ibi, quo sors ducebat euntem, Temptaui varia cum grauitate loca:[266] Pes vagat osque silet, oculus stupet et dolet auris, Cor timet et rigide diriguere come. Sicut aper, quem turba canum circumsona terret,[267] Territus extrema rebar adire loca. Ha, quociens certam ~sum me~ mentitus habere Horam, proposito que foret apta meo! Si qua parte michi magis expediens foret ire, Perstetit in media pes michi sepe via: 1400 Excidit omne decus michi tristi, nulla tuebar Rura, nec in precio fertilis ortus erat. Mens agitur, que diu pugnat sentencia mecum, Quis locus ad vitam fert pociora meam; Vixque michi credens solo quasi vota momento Millesies varians corde vagante tuli.