Cap^m. xx. Clausit adhuc oculos sompnus, quo sompnia nauem Semper pretendunt, que loco tuta petit, Nec timor ambigue poterat cito cedere menti, Quam prius ad portum salua venire queat. Deficiunt remi iam ventis vndique fracti, Ac vbi sors duxit nauis habebat iter: Littora pacifica scrutans temptabat in omnem Partem, nec poterat pacis habere locum; Turbo set equoreis hanc tandem, prodolor! vndis Expulit in portum quo furit omne malum. 1950 Sic Cillam fugiens minus est nec lesa periclis, Dum Cilla grauior Insula cepit eam. Insula lata quidem fuit hec vallata rotundo, Que maris Occiani cincta redundat aquis.[297] Ad portum veniens de naui concito litus Egressus pecii, turbaque magna michi Plebis in occursum iam venerat, ex quibus vnum Pre reliquis dignum contigit esse virum: A quo quesiui, ‘Dic, Insula qualis, et vnde Tantus adest populus, quis sit et inde modus?’ 1960 Ecce senex ille, portu qui stabat in illo, Reddidit ista meis horrida verba sonis. ‘Exulis hec dici nuper solet Insula Bruti, Quam sibi compaciens ipsa Diana dabat. Huius enim terre gens hec est inchola, ritus[298] Cuius amore procul dissona plura tenet. Nam quia gens variis hec est de gentibus orta, Errores varie condicionis habet: Egregie forme sunt hii, set condicione Ecce lupis seue plus feritatis habent. 1970 Non metuunt leges, sternunt sub viribus equm, Victaque pugnaci iura sub ense cadunt: Legibus inculta fraudes, scelus, arma, furores, Pluraque pestifera plebs nocumenta parit: Que gestant homines terre de partibus huius Pectora, sunt ipso turbidiora mari. Hec humus est illa vario de germine nata, Quam cruor et cedes bellaque semper habent: Tristia deformes pariunt absinthia campi, Terraque de fructu quam sit amara docet. 1980 Non magis esse probos ad finem solis ab ortu Estimo, si populi mutuus esset amor.’ Pluribus auditis que singula displicuerunt, Heu! michi corda dolor iam renouatus agit: Dulcius ipse michi numen nunc quando putabam, Fortune species obstat acerba mee. Cum video quam sunt mea fata tenacia, frangor, Spesque leuis magno victa timore silet: Sic ego fortune telis confixus iniquis Pectore concipio nil nisi triste meo: 1990 ~Attigeram portum~, portu terrebar ab ipso, Plus habet infesta terra timoris aqua. Sic magis in terris dubiis iactatus et vndis, Nescio quo possum tutus habere fugam:[299] Sic simul insidiis hominum pelagique laboro, Et faciunt geminos ensis et vnda metus. Cur ego tot gladios fugii, tociensque minata Obruit infelix nulla procella caput? Iam mea spes periit, tali dum sors mea portu, Est vbi nulla quies, duxit habere moram. 2000 Fugerat ore color, macies subduxerat artus, Sumebant minimos ora subacta cibos; Vtque leui Zephiro graciles vibrantur ariste,