Que sibi vult corpus, spiritus illa vetat. O natura viri, que naturatur eodem, Quod vitare nequit, nec licet illud agi! O natura viri, fragilis que vim racionis Dirimit, et bruti crimen ad instar habet! Nil prosunt artes, furit inmedicabile vulnus; Sit cum plus sapiens, vir furit inde magis; 210 Sique suam vellet flammam compescere quisquam, Artem prevideat quam prius ipse cadat. Dum freta mitescunt et amor dum temporat vsum,[465] Tunc inter medium sit cuperanda salus. Vinces si fugias, vinceris sique resistas; Ne leo vincaris, tu lepus ergo fuge. Femina nec flammas nec seuos effugit arcus; Quo magis est fragilis, acrior ignis erit: Vtque viros mulier fallit, sic vir mulieres, Dum vulpinus amor verba lupina canit. 220 Fallere credentem non est laudanda puellam Gloria, set false condicionis opus. Est ars nulla viri Veneris subtilior arte, Qua sua iura petat arte perhennat amor. =Hic loquitur quod, vbi in milite mulierum dominatur amoris voluptas, omnem in eo vere probitatis miliciam extinguit.= Cap^m. iiii. Non sibi vulnus habet miles probitate timere Corporis, vt mundi laus sit habenda sibi, Vulnera sed mentis timeat, quam ceca voluptas Tela per ignita non medicanda ferit. Vulnera corporea sanantur, set quis amore Languet, eum sanum non Galienus aget: 230 Femineos mores teneat si miles, abibit Orphanus a stirpe nobilitatis honor. Dum sapiens miles quasi stultus et infatuatus Incidit in speciem, fama relinquit eum: Dum carnalis amor animum tenet illaqueatum, Sensati racio fit racionis egens: Dum iubar humani sensus fuscatur in umbra Carnis, et in carnem mens racionis abit, Stans hominis racio calcata per omnia carni Seruit, et ancille vix tenet ipsa locum. 240 Set tamen in lance non ponderat omnibus eque, ~Nec~ dat condigna premia cecus amor: Pellit ab officio sine causa sepe fideles, Infidosque suo sepe dat esse loco: Denegat ipse michi donum quandoque merenti, Absque nota meriti quod dabit ipse tibi: Sicut habes varios sine lumine scire colores, Sic amor vt cecus dat sua iura viris. Nunc tamen omnis ei miles quasi seruit, et eius Ad portas sortem spectat habere suam. 250 =Hic loquitur de militibus illis, quorum vnus propter mulieris amorem, alter propter inanem mundi famam, armorum labores exercet; finis tamen vtriusque absque diuine laudis merito vacuus pertransit.=