Cap^m. vi. Vna fuit per quam mulier deus altus ad yma Venit, et ex eius carne fit ipse caro, Cuius honore magis laudande sunt mulieres Hee quibus est merito laudis agendus honor. De muliere bona bona singula progrediuntur, Cuius honestus amor prebet amoris opem: Preualet argento mulier bona, preualet auro, Condignum precii nilque valebit ei; 300 Lingua referre nequit aut scribere penna valorem Eius, quam bonitas plena decore notat. Nobilis in portis reuerendus vir sedet eius, Hospiciumque suum continet omne bonum: Vestibus ornantur famuli, quas ordine duplo Eius in actiuis fert operosa manus: Ocia nulla suos temptant discurrere sensus, Quos muliebris ope seruat vbique pudor. Sic laudanda bona meritis est laude perhenni, Quam mala lingua loquax demere nulla potest. 310 Que tamen econtra mulier sua gesserit acta, Non ideo reliquas polluit ipsa bonas: Sunt nichil illa probo cum de vecorde loquamur, Improba nec iustos scandala furis habent. Sit licet absurdum nomen meretricis, ab illo Quam pudor obseruat femina nulla capit; Sit licet infamis meretrix, tamen illa pudicas Non fedat fedo nomine feda suo. Hic bonus, ille malus est angelus vnus et alter, Nec valet vlla mali culpa nocere bono; 320 Nec decet infamis nomen mulieris honeste Ledere, vel laudem tollere posse suam. Fetida dumque rose se miscet invtilis herba, Non tamen est alia quam fuit ante rosa: Semper erat quod erit, vbi culpa patens manifestat[468] Crimina, quale vident hoc opus ora canunt. Quod tamen hic scribam, sit saluo semper honore Hiis quibus obseruat gesta pudoris honor: Ergo quod hic agitur, culpandas culpa figurat, Quo laus laudandis sit tribuenda magis. 330 Scire malum prodest, pocius vitemus vt illud, Labile pre manibus et caueamus iter. De muliere mala mala queque venire solebant, Est etenim pestis illa secunda viris: Femina dulce malum mentem, decus ipsa virile, Frangit, blandiciis insidiosa suis; Sensus, diuicias, virtutes, robora, famam Et pacem variis fraudibus ipsa ruit. Mille modis fallit, subtiles milleque tendit Insidias, vnus vt capiatur homo. 340 Femina talis enim gemmis radiantibus, auro, Vestibus, vt possit fallere, compta venit: Aptantur vestes, restringitur orta mamilla, Dilatat collum pectoris ordo suum; Crinibus et velis tinctis caput ornat, et eius Aurea cum gemmis pompa decorat opus: Vt magis exacuat oculos furientis in illam, Anulus in digitis vnus et alter erit. Non erit huius opus lanam mollire trahendo, Set magis vt possit prendere compta viros: 350 Se quoque dat populo mulier speciosa videndam; Quem trahit e multis forsitan vnus erit. Ha quociens fictis verbis exardet amator, Dum temptat forme subdola lingua bone! In vicio decor est, mulier si verba placendi