Matris ut hic similes in collum mitteret ulnas, Inque sinus niveos pergeret, ore pari; Utque genis pueri haec aequis daret oscula labris, Et bene cognatis iret in ora rosis; Quae Mariae tam larga meat, quam disceret illic Uvida sub pretio gemma tumere suo! Staret ibi ante suum lacrymatrix Diva Magistrum: Seu levis aura volet, seu gravis unda cadat; Luminis haec soboles, et proles pyxidis illa, Pulchrius unda cadat, suavius aura volet. Quicquid in his sordet demum, luceret in illis. Improbe, nec satis est hunc tamen esse tuum? Improbe, cede, puer: quid enim mea carmina mulces? Carmina de jaculis muta futura tuis. Cede, puer, qua te petulantis fraena puellae; Turpia quae revocant pensa procacis herae; Qua miseri male pulchra nitent mendacia limi; Qua cerussatae, furta decora, genae; Qua mirere rosas, alieni sidera veris; Quas nivis haud propriae bruma redempta domat. Cede, puer, dixi et dico; cede, improba mater: Altera Cypris habet nos; habet alter Amor. Scilicet hic Amor est; hic est quoque mater Amoris. Sed Mater virgo; sed neque caecus Amor. O Puer! ô Domine! ô magnae reverentia Matris, Alme tui stupor et relligio gremii! O Amor, innocuae cui sunt pia jura pharetrae, Nec nisi de casto corde sagitta calens! Me, Puer, ô certa, quem figis, fige sagitta; O tua de me sit facta pharetra levis! Quodque illinc sitit et bibit, et bibit et sitit usque; Usque meum sitiat pectus, et usque bibat. Fige, Puer, corda haec. Seu spinis exiguus quis, Seu clavi aut hastae cuspide magnus ades; Seu major cruce cum tota; seu maximus ipso Te corda haec figis denique; fige, Puer. O metam hanc tuus aeternum inclamaverit arcus: Stridat in hanc teli densior aura tui. O tibi si jaculum ferat ala ferocior ullum, Hanc habeat triti vulneris ire viam. Quique tuae populus cunque est, quae turba, pharetrae; Hic bene vulnificas nidus habebit aves. O mihi sis bello semper tam saevus in isto! Pectus in hoc nunquam mitior hostis eas. Quippe ego quam jaceam pugna bene sparsus in illa! Quam bene sic lacero pectore sanus ero! Haec mea vota. Mei sunt haec quoque vota libelli. Haec tua sint, Lector, si meus esse voles. Si meus esse voles, meus ut sis, lumina, Lector, Casta, sed ô nimium non tibi sicca, precor. Nam tibi fac madidis meus ille occurrerit alis, Sanguine, seu lacryma diffluat ille sua: Stipite totus hians, clavisque reclusus, et hasta: Fons tuus in fluvios desidiosus erit? Si tibi sanguineo meus hic tener iverit amne, Tune tuas illi, dure, negabis aquas? Ah durus! quicunque meos, nisi siccus, amores Nolit, et hic lacrymae rem neget esse suae. Saepe hic Magdalinas vel aquas vel amaverit undas; Credo nec Assyrias mens tua malit opes. Scilicet ille tuos ignis recalescet ad ignes;