Ad hec frater Minor dupliciter respondit; primo per instanciam sic: ‘Ponatur quod illa peccunia legaretur alicui fabrice alicujus ecclesie; quero, cujus esset illa peccunia. Non executorum, constat; et secundum te non est defuncti. Sed qua racione non est defuncti? Si defunctus unde defunctus nichil proprietatis in rebus habet, nec fabrice illius ecclesie erit, ut videtur; cum non sit major racio a parte fabrice non viventis, quam a parte defuncti non viventis, ut videtur. Non est ergo necessarium dicere quod legatum semper transit in dominium legatarii. Et ideo peccunia quamvis nobis legetur, non est necesse dicere quod sit nostra. Ad quod accedit quod nunquam in dominium consensimus, et nobis invitis et contradicentibus nullo modo in dominium nostrum transire potest: vero ipsam tanquam nostram petere possimus aut debemus nullo jure. Ex quo patet quod racio vestra non valet.’ Secundo fuit sic responsum, quod, secundum diffinicionem jurisperitorum, peccunia legata in bonis annumeratur defuncti, quousque transierit in dominium et proprietatem legatarii. ‘In jus autem nostrum aut dominium nullo modo potest transire, nobis invitis et non consentientibus. Unde, qualitercumque peccunia ab executoribus deponatur seu apud quemcumque pro fratribus reponatur, quam diu manet inexpensa, semper in bonis defuncti annumeratur, et possunt eam executores, auctoritate propria vel defuncti, repetere quando volunt. Quomodo[1957] ergo dicetur nostra? nullo modo.’ Ad hec predicatores, ut suam contra minores sentenciam roborarent, plures casus personales proposuerunt, in quibus asserebant fratres minores non posse excusari quin peccuniam per se vel per alios recepissent. Ad hec frater minor respondit, dicens quod hoc in nullo modo derogat communitati; quia communitas religionis a principio tales transgressores punit et parata est semper punire, ubicumque fuerint inventi. Item transgressio talium nullo modo probare potest, quod fratres stent cum transgressione sue professionis, sicut vero[1958] lapsus carnis aut contumax inobediencia, si contingeret, quod absit, alicujus persone singularis.