Ffacta ista responsione nuncii ex parte prioris tres faciebant peticiones. Prima fuit, quod pro dicto unius stulti communitas fratrum minorum non turbaretur; secunda fuit, quod caritas mutua ut olim omnimodis signis ostenderetur. Tercia fuit quod regula nostra cum exposicione vel exposicionibus eis ad tempus ostenderetur, ab illis tantummodo et non ab aliis quam nos nominare decrevimus inspicienda. Hec de substancia nuncii. Extra ordinarie autem facta sunt verba ista, dicente fratre Minore: ‘Si stultus de sua stulticia corrigendus est, mirum est quod fratrem Salomonem non corrigitis, qui in sua stulticia manet; quem eciam vos ipsi stultum nominatis, cum petitis quod propter dictum unius stulti communitas fratrum minorum non turbetur. Item si peccatum est corrigendum, maxime vobis qui estis professores veritatis, mirum est quod fratrem Salomonem non corrigitis, quem peccasse probatis, cum pro eo allegatis quod pro peccato privato publica pena non sit injungenda.’ Post hec fratres Minores, habita diligenti deliberacione, perpendentes quod fratres predicatores a principio in toto processu aut id negocium distulerunt aut dissimulaverunt aut a principali diverterunt, ut videtur, miserunt ad eos fratres diffinitive sic respondentes; ‘Pendente principali, videtur fratribus quod peticionibus vestris accessoriis non sit respondendum; unde ad huc petunt fratres quod frater Salomon, qui pacem mutuam turbavit, ammoveatur; ad quod movere[1970] potest pax et tranquillitas mutua utriusque ordinis, que est magis ponderanda quam utilitas ministerialis unius persone. Ad hoc autem quod vos dicitis, quod penitencia publica peccato privato non sit imponenda, sic responderunt fratres; quod quamvis ammoveatur, peccatum suum non publicatur. Est enim pene omnium sentencia una, tam secularium quam religiosorum, quod fratres vestri[1971] conventuales ad prelacias et ceteras dignitates, et studentes ad doctorum officia exercenda, cum gloria et non cum ignominia, frequenter emittuntur et de loco ad locum transferuntur. Unde ad huc petunt vel quod ammoveatur vel quod culpam suam confiteatur. Et ad hoc movere debet, quod fratres Minores in consimili casu personas multum dissimiles, viz. lectores, in tantum humiliaverunt, quod pro levi occasione unum valde graciosum ad pacem vestram conservandam de conventu suo ammoverunt, et alium suspenderunt per annum a predicacione et confessione; et usque hodie manet a lectione suspensus. Ad hoc autem quod vos dicitis, quod nobis debet sufficere, quod os ejus obstruatur, ne mala de nobis loquatur, respondent fratres, quod non debet sufficere, quia ad hoc tenetur de communi lege caritatis eciam si nunquam aliquem offendisset.’ Cum vero fratres non solum bis aut ter, sed eciam sepcies, pro correctione transgressionis postulanda missi fuerunt, nec est eis in aliquo satisfactum, dicunt quod nolunt ulterius vexari, sed si predicatores noluerint hac vice satisfacere, sedebunt in domo patiencie sue, expectantes tempora meliora.