Ffacta autem ista peticione, deliberans penes se sicut potuit, quidam frater Minor sic ait: ‘Magistri mei et amici karissimi, duo verba tantum ad presens vobis propono, unum pro devota gratiarum accione, aliud pro humili peticione. Primo enim regracior vobis pro labore vestro, quod vos pro nobis pauperibus dignati estis tantum laborare, non minores gratiarum acciones exsolvens, quam zelum dei habentes pro forma pacis et unitatis insudatis. Secundo peto quod, sicut hodie principaliter pro predicatoribus laborastis, secundario pro nobis, ita cras placeat vobis laborare principaliter pro nobis, secundario pro predicatoribus, ut, vobis in unum ubicumque placuerit convenientibus, super petita cum deliberacione respondeam, et totum processum plenius manifestem.’ Magistri vero instabant ut statim eis responderetur, si fieri posset bono modo. Minores vero ad eorum instanciam ab eis paululum divertentes, habita deliberacione, responderunt communiter ad omnia que magistri ex parte predicatorum recitaverunt, in qua nimirum responsione non declinabant in aliquo a responsionibus supra memoratis; adicientes quod, sicut predicatores, ita et semet ipsos, ad formam pacis et unitatis paratos invenirent. Hec de responsionis substancia. Extra ordinarie autem facta fuerunt verba disputacionis magne inter seculares magistros, fratribus minoribus nichil opponentibus aut respondentibus; ubi fratres perpenderunt quod fuerunt contra eos graviter informati. Ipsi vero habili cautela redimentes tempus pertraxerunt in longum. Unde, pendente tempore, accidit quod bedellus universitatis missus fuit eciam bis ex parte universitatis, dominum Cancellarium pro quadam incepcione advocare; quo vocato una cum magistris aliis recessit. Magistrorum nomina, qui cum ipso ex parte predicatorum venerant, erant hec: Magister Johannes de Wyntun’, Magister Hugo de Corbrug’, Magister Hugo de Hevesham, Magister Willelmus[1975] Pomay. Nomen vero Cancellarii, Magister N. de Ewelm’.