Interim pendente tempore, minores quesierunt consilium, quid facto opus esset discucientes. Ffacta vero discussione in hoc consenserunt, quod amicos eorum, de quibus specialiter confiderant, convocarent, et eos secundum veritatem de toto processu informarent. Convocatis autem quinque de majoribus tocius universitatis, frater unus capitulum regule sue de recepcione peccunie, et ejusdem declaracionem secundum dominum papam factam, recitavit. Quesivit frater si magistri intelligerent. Respondit Magister, persona multum sollempnis, in utroque jure peritus, Johannes le Gras nomine: ‘Intelligo quidem ego.’ Et incepit volvere capitulum et revolvere, et super hoc sermonem continuare. Qui ita proprie vitam fratrum communem et vivendi modum quem tenebant, et secura consciencia tenere poterant, instinctu nescio quo descripsit, quasi ipse inter fratres vitam fratrum per longa tempora duxisset. Admiratus quidam frater quod ita proprie loquebatur, quesivit an super hoc ab aliquo fratre fuisset informatus. Magister respondit et cum juramento asseruit, se nunquam verbum super hoc a fratre Minore prius audisse, adiciens hec verba: ‘Ponamus quod papa nunquam declarasset capitulum id, eciam secundum jura communia possetis regulam vestram sancte et sincere observare. Nec dico vobis aliud quam jura civilia et canonica communiter dicunt. Unde mirabile est, quod vobis imponitur recepcio peccunie ad utilitatem vestram quocumque titulo deputate, ex quo in dominium vestrum non transit nec transire potest ullo jure, sed semper remanet dominium et auctoritas peccunie penes principalem dominum, et eam repetere potest quando volt quamdiu manet inexpensa.’ Et inculcando adjecit dicens: ‘Fratres, non oportet ut in hoc casu timeatis. Ego enim sum paratus pro ista veritate defensanda curiam adire romanam, si necesse esset, et aliquis se opponeret impudenter.’ Magister Adam de Norfolk’ hoc idem sentit et idem dixit. Alii vero facta super hoc longa disputacione idem senserunt. Post hec ffrater unus totum processum a principio supra memoratum eis enarravit. Quo audito obstipuerunt. Magistrorum vero nomina qui ex parte minorum venerant hec fuerunt; Magister Johannes de Maydeston, Archidiaconus Bedeford’, Magister Thomas de Bek’, Magister Johannes le Gras, Magister Stephanus de Wytun’, Magister Adam de Norfolk’.