“Creatio Episcoporum jam, nisi mittatur classis nedum est inutilis sed nociva quia hoc tempore aegre possunt creari atque prodesse in Hibernia vel in Anglia (praeter partes Ultoniae in Hibernia) quia utrobique non habent nisi latere et incedere vestitu saeculari vel militari strictis cinctisve gladiis et pugionibus sine tonsura aut corona, sine habitu clericali sine reditibus et obedientia a suis: et ita adhuc si convincantur episcopos esse poena capitis vel perpetui carceris plectentur et eorum parentes vel consanguinei apud quos versabantur secrete, omnia bona sua et terras per edictum Reginae fisco perdent.... “Archiepiscopus Cashellensis gloriosissime et constantissime martyrium perpessus est Dublinae, qui quamvis acerrimis poenis agitabatur nullo pacto poterat duci, ut iniquis legibus Reginae obtemperaret; qui ex primo die quo se contulit ad Hiberniam in habitu saeculari (aliter enim non potuit) versabatur, donec erat comprehensus ut explorator, qui quidem cum erat percontatus si erat Ecclesiasticus necne, fassus est se Archiepiscopum esse et in fide constantissime et gloriosissime mortuus est. Sed, quod doleo, jam non publice sed secreto et sine plebe martyrio coronantur, quem ad modum iste archiepiscopus a tribus dumtaxat militibus erat suspensus ne alios incitaret aut inflammaret ad Christianam religionem. “Episcopus vero Imolacensis constans in fide carceribus Dublinae detinetur cui jam preparant ocreas plumbeas ut adhibito igne (quem ad modum fecerunt prius Archiepiscopo) in tormentis fidem deneget. Episcopus vero Feruensis, prius consentiens Anglis, poenitentia ductus ultro se obtulit pro fide qui jam teterrimis carceribus sine foramine lucis detinetur. Archiepiscopus Tuamensis non aliter erat in Hibernia quam in habitu saeculari, qui postquam rediit ad Hispaniam, diem clausit extremum. Thomas vero Ossoriensis Episcopus mansit in Hibernia aliquot mensibus in habitu saeculari, tandem contulit se ex Hibernia ad Hispaniam. Episcopus Limericensis et Episcopus Rossensis postquam venerant Roma in curia Regis Hispaniarum degunt. “Videat Dominus meus Illustrissimus quod horum Episcoporum creatio magis obest quam prodest, quamvis illic affirmarunt se posse prodesse; proinde alii non sunt audiendi qui petunt promoveri ad Episcopatus, quum obesse potius possunt quam prodesse. Valeat Dominus meus Illustrissimus in Christo Jesu. “Ulissiponae, 29 Oct. 1584. “Illustrissimae ac Reverendissimae Dominationis V. “addictissimus servus, “CORNELIUS LAONENSIS Episcopus”.