Verum neque etiam in nullo pretio haberi voluit postulationes vestras Sanctissimus Pontifex Pius VI. ut enim omnis carpendi, ac calumniandi eradicetur occasio, quam quidam, ut scribitis, sumunt ex iis verbis formulae juramenti obedientiae Apostolicae Sedi praestandae et ab Episcopis in eorum consecratione adhibendae, _Haereticos pro posse persequar et impugnabo_, et quam quasi classicum ad bellum iis indicendum, et tamquam hostes persequendos, atque impugnandos malevole interpretantur, non intelligentes, eam persecutionem, atque impugnationem, quam contra haereticos Episcopi suscipiunt, ad illud studium, ac conatum referri, quo eos ad saniorem mentem perducere, ac Ecclesiae Catholicae reconciliare nituntur, Sanctitas Sua benigne annuit, ut loco precedentis juramenti formulae, altera subrogetur quae ab Archiepiscopo Mohiloviensi, tota plaudente Petropolitana Aula, ipsaque Imperatrice adstante palam perlecta est, quamque his litteris alligatam ad vos transmittimus. Ceterum Praesules Amplissimi, qui isthic agitis excubias Domini florentissimasque istas Hiberniae Ecclesias, divina gratia adspirante ex Apostolice Sedis gratia administrandas suscepistis, huic Petri Cathedra in qua Dominus posuit verbum veritatis, firmiter adhaerete, praedicate Evangelium Christi in omni patientia, ac doctrina: in omnibus praebete vosmetipsos exemplum bonorum operum, in doctrina, in integritate, in gravitate, verbum sanum, irreprehensibile. Haec si feceritis, quemadmodum jam fecisse, et deinceps incensius facturos non dubitamus, non modo vestra virtute, ac constantia male contextas calumnias propulsabitis, verum etiam qui _ex adverso sunt verebuntur, nihil habentes malum dicere de vobis_. Enim vero, quis est, cui non perspicua sint illa, quae Ecclesia Romana omnium mater et magistra de praestanda a subditis saeculi potestatibus obedientia, praedicat, docet, ac praecipit?