conjiciunt, de pleuritide securi. Mortuorum cadavera nunquam efferunt per casæ januam, sed per eam partem, in quam conversus eger exspiravit. Animam putant evolare per camini spiraculum; ac ne moras trahat, casæ pristinæ desiderio, neu puerulorum aliquem discedens afflet, hoc afflatu videlicet moriturum, ut putant; crebro fuste tundunt parietes tugurii, ut eam citius exire compellant. Immortalem esse arbitrantur. Ne porro emoriatur fame, magnam vim ciborum infodiunt cum corpore; vestes, item, ollas, variamque supellectilem, magno sumptu, & multorum annorum labore conquisitam, ut iis utatur, inquiunt, ac decentius versetur in regno mortuorum. Sepulcra nobilium exstant paulum ab humo: iis perticas in morem pyramidis compactas imponunt: arcum addunt, sagittas, clypeum, & alia militiæ decora: feminarum vero tumulis, torques & monilia. Infantium corpora sepeliunt propter viam, ut eorum anima, quam ab ipsorum corporibus abire longius non putant, illabatur in prætereuntis alicujus feminæ sinum, & adhuc informem animare fetum possit. In luctu vultum inficiunt fuligine. Moniti de funere affines, vicini, & amici concurrunt in funestum tugurium. Unus aliquis, si mortui conditio ferat, verba facit, neque rationem ullam ex iis prætermittit, quæ ad leniendam ægritudinem à dicendi magistris afferri solent. Excurrit in demortui laudes: hominem eum natum fuisse admonet, atque adeo morti obnoxium: qui casus emendari nequeant, fieri patientia leviores; alia id genus in eandem sententiam edisserit. Tertio die funus ducitur. Epulum funebre apponitur toti pago, singulis suam symbolam, nec malignè, conferentibus. Hujus epuli causas afferunt maximè tres: primam, ut communem mærorem leniant: alteram, ut qui amici peregrè ad funus veniunt, accipiantur honestius: tertiam, ut gratificentur extincti Manibus, quem ea liberalitate delectari existimant, & appositis etiam dapibus pasci. Peracto convivio præfectus funeris, quem in singulis familiis clarioribus, certum atque insignem habent, adesse tempus exequiarum proclamat. Omnes continuo lamentari, & ululare. Effertur cadaver propinquorum humeris, intectum fibrinis pellibus, & in feretro, è corticibus juncisve confecto compositum, collectis in glomum artubus, ut eo modo terræ mandetur, inquiunt, quo in alvo materna olim jacuit. Deponitur feretrum in constituto loco, munera quæ quisque offert mortuo, præfiguntur perticis: & appellantur illorum auctores à funeris præfecto: instauratur planctus; denique juvenes ludicro certamine inter se dimicant.