Cum primum de sempiternis ignibus, & incendiis sceleri destinatis audierunt, immane quantum obstupuere: fidem tamen pertinaciter abrogabant, quòd dicerent ibi esse ignem non posse, ubi nihil ligni sit: tum, quænam silvæ alere tot ignes, tam diuturnos, possent? Hæc ratio ineptissima tantam vim apud barbaras mentes habebat, ut iis persuaderi veritas evangelica non posset. Quippe in homine carnali, ut ait è SS. PP. nonnemo, tota ratio intelligendi est consuetudo cernendi. Expugnavit nihilominus pertinaciam sacerdos acer & ingeniosus. Fidenter affirmavit inferorum terram vices obire ligni, & ipsam ardere per sese. Risu barbaræ multitudinis exceptus est. Imo, inquit, hujus Avernalis terræ frustum proferam vobis, ut, quoniam verbis divinis non creditis, vestris ipsi oculis credatis. Accendit curiositatem promissi novitas & fiducia. Convenerunt è tota regione ad diem constitutum, & in ingenti planitie, collibus instar amphitheatri cincta, consederunt. Primores gentis duodecim lecti fuere, viri graves & cordati, qui sacerdotem observarent, numquid fraudis ac præstigiarum lateret. Ille sulphuris glebam depromit, dat istis arbitris & cognitoribus tractandam: hanc oculis, naso, manu scrutati, haud dubie terram esse confessi sunt. Aderat olla cum prunis candentibus. Tunc sacerdos populo procul spectante; inhiantibus, demisso in prunas naso, judicibus, excussit in carbones è sulphurea gleba particulas aliquot, quæ subito conceperunt ignem & odore fetido nares curiosas impleverunt. Hoc iterum, ac tertiò cum esset factum, assurrexit multitudo attonita, manum planam imponens ori, quo gestu summam admirationem testantur; & inferos esse dicenti Deo credidit. MENTAL CHARACTERISTICS; CARE OF THE BODY; FOOD; FEASTS; HOUSEHOLD UTENSILS; RELIGION AND SUPERSTITIONS.