Rudolfi et Ernesti, Archiducum Austriæ, charissimorum nepotum nostrorum cum profisciscerentur in Hispaniam præficeret. Quod si ergo olim apud veteres, qui luctu et saltu in Olympiaco stadio celebres athletæ virium suarum specimen aliquod egregium edidissent, divinis propemodum honoribus affici, qui vero in bello vel murum primi ascendissent vel civem morti seduxissent corona vel murali vel civica donari soliti fuerunt, et nostra quoque ætate, qui vel cum hoste singulari certamine congressus victor evasit vel in prelio strenuam præ ceteris operam navavit vel alias rem bellicam caute et recte administravit, auratæ militiæ titulis insignitur, quanto magis tu, Augeri, tali dignitate condecorandus fuisti, cui non cum uno homine nec uno prelio per unum aut alterum mensem res gerenda, sed totos octo annos cum gente Christiano nomini infensissima adeoque cum ejusdem gentis Principe potentissimo ac pluribus victoriis et successibus elato, cumque ipsius præcipuis consiliariis et ministris, callidissimis et versipellibus diesque noctesque acerrime dimicandum fuit, quorum potentiam et nefarios impetus tu, divino adjutus auxilio, tua prudentia, industria ac rerum agendarum dexteritate postpositis quibuslibet periculis infracto animo sustinuisti et a cervicibus Regnorum et Dominiorum nostrorum avertisti. Quæ cum ita se habeant optimo certe consilio factum est quod præfatus Serenissimus Romanorum Rex superiore mense Septembri, quando paterna voluntate nostra Rex Hungariæ renunciatus publicatus ac Regali corona insignitus fuit, te publice in spectantibus et grato applausu probantibus ac suffragantibus prælatis, proceribus, Ordinibus et Statibus ejus Regni nostri, quorum saluti et incolumitati potissimum studueras, ictu ter vibrati ensis benedicti Militem seu Equitem auratum fecerit atque creaverit, quia te et eo et alias longe clarioribus ornamentis dignum censemus. Et licet ad perpetuam gloriam tibi sufficere queat publicus ille Serenissimi filii nostri Romanorum Regis actus neque is ulla approbatione Cæsareæ et paternæ auctoritatis nostræ opus habeat, pro nostra tamen in te mirifica benignitate volumus te eam dignitatem ab Imperiali quoque culmine obtinere, quo luculentius sit in omnem posteritatem virtutis tuæ testimonium.