“Si autem quaeras, quomodo haec fiant, interroga gratiam, non
doctrinam; desiderium, non intellectum; gemitum orationis, non studium
lectionis; sponsum, non magistrum; Deum, non hominem; caliginem, non
claritatem; non lucem, sed ignem totaliter inflammantem et in Deum
excessivis unctionibus et ardentissimis affectionibus
transferentem.”[275]
Bonaventura’s fervent diction will serve to carry us over from the more
unmitigated intellectuality of Bacon and Thomas to the simpler matter of
those personal and pious narratives from which may be drawn concluding
illustrations of mediaeval Latin prose. Some of the authors will show the
skill which comes from training; others are quite innocent of grammar, and
their Latin has made a happy surrender to the genius of their vernacular
speech, which was the _lingua vulgaris_ of northern Italy.
One of the earliest biographers of St. Francis of Assisi was Thomas of
Celano, a skilled Latinist, who was enraptured with the loveliness of
Francis’s life. His diction is limpid and rhythmical. A well-known passage
in his _Vita prima_ (for he wrote two Lives) tells of Francis’s joyous
assurance of the great work which God would accomplish through the simple
band who formed the beginnings of the Order. This assurance crystallized
in a vision of multitudes hurrying to join. Francis speaks to the
brethren:
“Confortamini, charissimi, et gaudete in Domino, nec, quia pauci
videmini, efficiamini tristes. Ne vos deterreat mea, vel vestra
simplicitas, quoniam sicut mihi a Domino in veritate ostensum est, in
maximam multitudinem faciet vos crescere Deus, et usque ad fines orbis
multipliciter dilatabit. Vidi multitudinem magnam hominum ad nos
venientium, et in habitu sanctae conversationis beataeque religionis
regula nobiscum volentium conversari; et ecce adhuc sonitus eorum est
in auribus meis, euntium, et redeuntium secundum obedientiae sanctae
mandatum: vidique vias ipsorum multitudine plenas ex omni fere natione
in his partibus convenire. Veniunt Francigenae, festinant Hispani,
Teuthonici, et Anglici currunt, et aliarum diversarum linguarum
accelerat maxima multitudo.
“Quod cum audissent fratres, repleti sunt gaudio Salvatoris sive
propter gratiam, quam dominus Deus contulerat sancto suo, sive quia
proximorum lucrum sitiebant ardenter, quos desiderabant ut salvi
essent, in idipsum quotidie augmentari.”[276]
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account