irreligiosum est, solemniter existimaverit Deo carum et pium, eòque decepta sit flagitiosiùs, quo diuturnius, ad annos scilicet amplius ducentos, cum maximo animarum detrimento, sinui suo tantam hærere labem, et maculam sustinuerit. Huic tanto malo, quod eo longiùs dissimulatum, tanto altiùs radices agit, viresque acquirit in dies, diutius differre remedium, justitia, quæ sua cuique asserere et fortiter tueri jubet, et pastoralis nostra erga ecclesiam sollicitudo non sinit. Ut igitur tam gravem injuriam à sponsa ecclesia divinitus nobis concredita, atque etiam ab hac apostolica sede propulsemus, et hujusmodi injustas, irreligiosasque voces in animarum perniciem, et seductionem, et contra omnes æqui, bonique rationes longe lateque diffusas, nostrâ authoritate apostolicâ compescamus; ut clericis regularibus societatis Jesu, id a nobis pro justitia exigentibus, suus maneat status, eâdem nostrâ authoritate firmiùs constabilitus; eorumque nunc temporis summè afflictis rebus aliquod afferamus levamen: ut demum venerabilium fratrum nostrorum episcoporum, qui ex omnibus regionibus catholicis eandem societatem nobis per litteras {338} magnopere commendârunt, et ex ea maximas utilitates in suis quisque dioecesibus se capere profitentur, justis desideriis obsecundemus; motu proprio, et ex certa scientia, deque apostolicæ potestatis plenitudine, omnium prædecessorum nostrorum inhærendo vestigiis, hâc nostrâ perpetuò valiturâ constitutione, eodem modo, ratione et formâ, quibus ipsi edixerunt, et declarârunt, nos quoque edicimus, et declaramus; institutum societatis Jesu summopere redolere pietatem et sanctitatem, tum ob præcipuum finem, quo maxime spectat, defensionem scilicet, propagationemque catholicæ religionis, tum ob media, quæ adhibet ad ejusmodi finem consequendum, quod vel ipsa nos hactenus docuit experientia; cum ex eadem disciplina tam multos ad hanc usque ætatem prodiisse novimus orthodoxæ fidei propugnatores, sacrosque præcones, qui invicto animi robore terrâ marique subiêre pericula, ut ad gentes inmanitate barbaras evangelicæ doctrinæ lumen afferrent, et quotquot idem profitentur laudabile institutum, partim intentos juventuti religione et bonis artibus erudiendæ, partim operam dare spiritualibus exercitiis tradendis, partim assiduè versari in sacramentis præcipuè poenitentiæ et eucharistiæ administrandis et ad eorum frequentiorem usum fidelibus excitandis; tum homines in agris degentes divini verbi pabulo recreare; ac propterea idem institutum societatis Jesu ad hæc eximia perpetranda, divinâ providentiâ, excitatum, ipsi quoque approbamus, et prædecessorum nostrorum approbationes ejusdem instituti apostolicâ auctoritate nostrâ confirmamus: vota, quibus iidem clerici regulares societatis Jesu juxta idem eorum institutum se devovent Deo, grata illi et accepta esse declaramus: spiritualia exercitia, {339} quæ ab iisdem clericis regularibus traduntur fidelibus à mundi strepitu