affectu senem, et suos annos sic explevit, ut nonagenarium esse illum vellet quis libenter agnoscere. Senectutem pariter nec habuit nec exoptavit, neque exhæreditavit eum morbus, sed industriam, vitæque suum patrimonium reliquum aut laboribus vendidit, aut studio decoxit. Diuturnioris spem vitæ ei natura dederat, dare melioris non poterat; indicium prorsus quod illum cæca fortuna non vidisset maximum; mens pariter condidisset optimum, adeone raro succumbit tenuiori, et æternum elementum gloriæ perituræ auræ infeliciter serviet? Adeone virtus qua vivimus minor erit vilissimo illius aeris haustu, quo vivendum est. Atqui redeat in Chaos unde prognatum est, ingratum illud aeris elementum, si malis tantum indulgeat, invideat bonis, si inutili populo spiret, principibus lateat, principibus huic. Ecquis mihi vestrûm hanc Syntaxim imputat, illum ut dicam principibus, qui et multus erat, virtutemque in aliis fractam et remissam, totam sibi suisque imperiis mancipasset; unaque sua anima effecit præstantissima, ut si veteres philosophos interrogamus, infinitum animarum exercitum in hoc uno extitisse crederent? Sed consulite memoriæ vestræ et officio, historiam revocate, narrate Principem; quisquamne melior? quisquamne major? Deo scilicet et cœlo stirpeque sua animoque proximus: non tamen ideo humani oneris, aut terreæ vicinitatis immemor, Deumque immortalem quem metu subditissimo coluit, semper et admiratus est; precibus imperatoriis, et quasi libera servitute quotidie vincit; movet hortatu, docet Salomonis æmulus familiam sensu, populum fama concitat, prælucet ipse omnibus pietate, neque autoritate bonos sed exemplo facit. Irasci aliquando, neque potuit, neque vellet, neque pœna cujusque, sed pœnitentia contentus est, credo itaque ut qui sine felle viveret, sine sanguine imperaret. Neque amabilis magis, et mansuetus quam domesticus et frugalis; servorum nomina, studia, vitæque instituta cognovit, in domo sua mensaque ipse paterfamilias, nimirum ut qui Œcumenicus esse debuit, Œconomicus quandoque esse posset. Studia sua et exercitia corporis, (quam cœli et Decembris patientissimus erat) campestria plerumque et in sole fuerunt. Gaudet equis, canibusque, et aprici gramine campi,