baptizatum et sanctum: et corpora illa fuisse daemonum infernalium qui pulsant cytharas vt homines alliciant intare, et interficiant. Haec de visis certudinalitér ego frater Odoricus hic inscripsi; et multa mirabilia omisi ponere, quia homines hon credidissent nisi vidissent. De honore et reuerentia factis Domino Cani. Vnum tantùm referam de magno Cane quod vidi. Consuetudo est in partibus illis quòd quando praedictus dominus per aliquam contratam transit, homines ante ostia sua accendunt ignem et apponunt aromata, ac faciunt fumum, vt dominus transiens suauem sentiat adorem, et multi obuiam sibi vadunt. Dum autem semel veniret in Cambeleth, et fama vndique diuulgaretur de suo aduentu, vnus noster Episcopus, et aliqui nostri minores fratres et ego iuimus obuiàm sibi benè per duas dietas: Et dum appropinquaremus ad eum, posuimus crucem super lignum, et ego habebam mecum in manu thuribulum, et incepimus cantare alta voce dicentes: Veni creator spiritus: Et dum sic cantaremus audiuit voces, nostras, fecítque nos vocari, ac iussit nos ad eum accedere; cùm vt suprà dictum est, nullus audeat appropinquare currui suo ad iactum lapidis, nisi vocatus, exceptis illis qui currum custodiunt. Et dum iuissemus ad eum, ipse deposuit galerum suum, sine capellum inestimabilis quasi valoris, et fecit reuerentiam Cruci; et statim incensum posui in thuribulo; Episcopus noster accepit thuribulum, et thurificauit eum; ac sibi praedictus Episcopus dedit benedictionem suam. Accedentes verò ad praedictum dominum, sempèr sibi aliquid offerendum deferunt; secum illam antiquam legem obseruantes; Non apparebis in conspectu meo vacuus; Idcirco portauimus nobiscum poma, et ea sibi super vnum incisorium reuerentèr obtulimus; et ipse duo accepit, et de vno aliquantulum comedit: Et tunc fecit nobis signum quod recederemus, ne equi venientes in aliquo nos offenderent; statimque ab eo discessimus, atque diuertimus, et iuimus ad aliquos Barones per fratres nostri ordinis ad fidem conuersos, qui in exercitu eius erant, et eis obtulimus de pomis praedictis, qui cum maximo gaudio ipsa accipientes ita videbantur laetari, ac si praebuissemus eis familiaritèr magnum munus. Haec praedicta frater Guilelmus de Solangna in scriptis redegit, sicùt praedictus frater Odoricus ore tenus exprimebat. Anno Domini 1330, mense Maij in loco Sancti Antonij de Padua; Nec curauit de latino difficili, et stilo ornato; Sed sicut ipse narrabat ad hoc vt homines faciliùs intelligerent quæ dicuntur. Ego frater Odoricus de Foro Iulij de quadam terra quæ dicitur Portus Vahonis de ordine minorum testificor, et testimonium perhibeo reuerendo patri Guidoto ministro prouinciæ Sancti Antonij in Marchia Triuisana, cùm ab eo fuerim per obedientiam requisitus, quòd haec omnia quæ superiùs scripta sunt, aut proprijs oculis ego vidi, aut a fide dignis audiui: Communis etiam loquutio illarum terrarum illa quæ nec vidi testatur esse; Multa etiam alia ego dimisissem, nisi illa proprijs oculis conspexissem.