Nympha, dijs dignas laudes æquare Latinis. Mentior infoelix, nisi sic in corpore virtus Lucet formoso, ceu quæ preciosior auro est Gemma, tamen pariter placituro clauditur auro. Mentior, et taceo, nisi sola audiris vbique Induperatorum timor aut amor, inter et omnes Securam requiem peragis tutissima casus: Dum reliqui reges duro quasi carcere clausi Sollicitis lethi dapibus, plenoque fruuntur Terrificis monstris furtiua per ocia somno. Mentior et taceo, solam nisi viuere ciues Æternùm cupiunt: quando nec verbere toruo, Nec cædis poenæue thronum formtdine firmas: Sed tibi tot meritis maiestas parta, et inermis Ad patulos residet custos clementia postes: Vt quot penè rei iustum meruere tribunal, Tot veniam grato narrent sermone clientes. Nec tamen admittis, nisi quod iustumque piumque Agnoscit probitas, et quæ potes omnia, solis Legibus vsurpas cautas sanctissima vires. Nec mala formidas: si quidem quasi fune ligatur Consilio fortuna tibi: Nullum impia terret In castris Bellona tuis: Quin pronus adorat Gradivvs tua iussa pater, sequiturque vocantem Quacunque ingrederis grato victoria plausu. Dumque fores alijs, vitamque et regna tuetur Ianitor externus, cingunt tua limina ciues: Dumque alijs sordet sapientia regibus, almo Pegasidvm tu fonte satur, tot Appollinis artes Aurea vaticina fundis quasi flumina lingua. Nil nostri inuenere dies, nil prisca vetustas Prodidit, in linguis peragunt commercia nullis Christiadvm gentes, quas te, diuina virago, Iustius Aoniæ possint iactare sorores. Audijt hæc inundus, cunctisque in finibus ardet Imperio parere tuo: et quæ fortè recusat Miratur vires regio tamen. Hinc tua sceptra Incurua Mahometigenæ ceruice salutant: Hinc tua pugnaces properant ad foedera Galli: Dumque sibi metuit toties tibi victus Ibervs, Nescia Romano Germania Marte domari Quærit amicitias Britonvm: procul oscula mittit Virgineis pedibus Lativm, longéque remoti Pannones in tutos optant coalescere fines. Quinetiam quæ submisso diademate nuper Obtulit inuictis fascesque fidemque Britannis.[A] Nonne vides passis vt crinibus horrida dudum Porrigit ingentem lugubris America dextram? Et numquid lacrymas, inquit, soror Anglia, nostras Respicis, et dura nobiscum in sorte gemiscis? An verò nescisse potes, quæ tempora quantis Cladibus egerimus? postquam insatiabilis auri, Nam certè non vllus amor virtutis Iberos In nostrum migrare soluum, pietasue coegit. Ex illo, quæ sacra prius væsana litabam Manibus infernis, sperans meliora tuumque Discere posse Devm, iubeor mortalibus aras Erigere, et mutas statuas truncosque precata Nescio quod demens Romanvm numen adoro. Cur trahor in terras? si mens est lucida, puris Cur Devs in coelis rectà non quæritur? aut si A nobis coelum petitur, cur sæpe videmus Igne, fame, ferro subigi, quocunque reatu Oenotriæ sedis maiestas læsa labascit? Non sic relligio, non sic me iudice gaudet