quia audiueratis eos esse Christianos misistis. Tunc duxit nos ad papilionem: et monebamur, ne tangeremus cordas tentorij, quas ipsi reputant loco liminis domus. Stetimus ibi nudis pedibus in habitti nostro discoopertis capitibus, et eramus spectaculum magnum in oculis eorum. [Sidenote: Iohannes de Plano carpini.] Fuerat enim ibi frater Iohannes de Plano Carpini, sed ipse mutauerat habitum ne contemneretur; quia erat nuncius Domini Papæ. Tunc inducti fuimus vsque ad medium tentorij, nec requisiuerunt vt faceremus aliquam reuerentiam genua flectendo, sicut solent facere nuncij. Stetimus ergo coram eo quantum possit dici, Miserere mei Deus: et omnes erant in summo silentio. Ipse verò super solium longum sedebat et latum sicut lectus, totum deauratum, ad quod ascendebatur tribus gradibus, et vna domina iuxta eum. Viri vero diffusi sedebant à dextris dominæ et à sinistris quod non implebant mulieres ex parte vna quia erant ibi solæ vxores Baatu, implebant viri. Bancus vero cum cosmos et ciphis maximis aureis et argenteis, ornatis lapidibus prætiosis erat in introitu tentorij. Respexit ergo nos diligentius, et nos eum: et videbatur mihi similis in statura Domino Iohanni de Bello monte cuius anima rcquiescit in pace. Erat etiam vultus eius tunc perfusus gutta rosea. Tandem præcepit vt loqueremur. Tunc ductor noster præcepit vtflecteremus genua, et loqueremur. Flext vnum genu tanquam homini: tunc innuit quod ambo flecterem, quod et feci, nolens contendere super hoc. Tunc præcepit quod loquerer. Et ego cogitans quod orarem Dominum, quia flexeram ambo genua, Incepi verba oratione, dicens: Domine, nos oramus Dominum, à quo bona cuncta procedunt, qui dedit vobis ista terrena, vt det vobis post hæc cælestia: quia hæc sine illis vana sunt. Et ipse diligenter auscultauit, et subiunxit: Noueritis pro certo quòd coelestia non habebitis, nisi fueritis Christianus. Dicit enim Deus, Qui crediderit et baptizatus fuerit, saluus erit: qui vero non crediderit, condemnabitur. Ad illud verbum ipse modestè subrisit, et alij Moal inceperunt plaudere manus deridendo nos. Et obstupuit interpres meus, quem oportuit me confortare ne timeret. [Sidenote Literæ Regis Francorum.] Tunc facto silentio, dixi: Ego veni ad filium vestrum, quia audiuimus quod esset Christianus, et attuli et literas ex parte Domini Regis Francorum ipse misit me huc ad vos. Vos debetis scire qua de causa. Tunc fecit me surgere. Et quæsiuit nomem vestrum, et meum, et socij mei, et interpretis, et fecti omnia scribi. Quæsiuit etiam quia intellexerat quod exieratis terram vestram cum exercitu vt haberetis bellum. Respondi, Contra Saracenos violantes domum Dei Hierusalam. Quæsiuit etiam si vnquam misissetis nuncios ad eum. Ad vos dixi nuquam. Tunc fecit nos vedere et dari de lacte, suo ad bibendum, quod ipsi valdè magnum reputant, quando aliquis bibit cosmos eum eo in domo sua. Et dum sedens respicerem terram, præcepit vt cleuarem vultum volens adhuc nos amplius respicere, vel fortè pro sortilegio: quia