Attamen tales, si vellent, de facili videre possint suum errorem. Quia quicunque natus in vna ciuitate, vel patria, si tantummodo moueat se ad proximam ciuitatem, inueniet ibi procul dubio aliquam differentiam, vel diuersitatem in idiomate linguae, vel in modo loquendi, in moribus hominum, in occupationibus, in legibus, in consuetudinibus, vel etiam in agrorom fructibus, in arborum frugibus, seu in his quae gignuntur in terra, in aere, et in aquis. Si ergo aliqualiter inueniri possit differentia in proximo, quanto maior sit distantia, tanto maior differentia aestimandi est in remoto, vel in remotiori, seu remotissimo loco. Vnde ego, quia in praecedente parte tractatus narrare coepi aliqua, quae in his, et in peregrinatione mea vsque in terram promissionis sanctam vidi, de quibus etiam potest, et poterit constare multis, qui in partibus nostris eadem peregrinatione me praecesserunt, et secuti sunt, procedam in describendo aliqua illorum, quae vidi et percepi in deambulatione mea, qua peragraui multas alias terras, et perlegi multas vndas, vsque in multorum hoc tempus annorum, et propter insipientes, et discredentes non tacebo. Sed nec propter credentes nec sapientes satis mouebor; tamen vt diuersa Dei opera qui respicere non possunt oculo, saltem legant, vel audiant ex hoc scripto. Pauca vtique vidi horum quae sunt, sed pauca horum quae vidi, narrabo. CAPVT. 25. De Armenia, Persia, et Amazonia. De regionibus quae Iudeae contiguantur, scilicet Arabia, Aegypto et Syria, statui modicum vltra narrare, relinquens hunc locum narrandi alijs peregrinis. Et festinans ad terras remotiores, Armeniam minorem, non per singulas ciuitates, sed celeriter transiens, vidi a remotis amplum castrum vocatum Dei espoyer de quo mihi sustinui dici, quod sit vastum, et a nemine, habitatum, nisi a fantastica quadam Domina, seruante in medio maioris aulae super perticam, volucrem rapacem, quae dicitur Latine accipiter, vel huiusmodi: quam auem, si aliquis hominum ingrediens se custodire peruigil absque vlla somnolentia per septem continuos dies et noctes posset, ipsa Domina in fine facti apparens concederet illi quantamcunque faceret petitionem terrae, commodi, vel honoris, sed si obdormiret, periret. Huic tamen dicto parum curaui accommodare aurem, nisi quod communiter dicebatur, in bene transacto tempore praedicta fuisse tentata per duas personas, vnum Regem, et alterum Pastorem. Et Regi quidem quod indebitam fecit petitionem, vile successit negotium, pastori peroptime successit negotium. In Armenia maiori, est magna et bona ciuitas Artyron ad dietam prope fluuium Euphratem. Et sunt ibi duo montes euecti valde, vnus Sabissatele, alter Ararath, quorum vltimus habet per anfractius, et periodos per ascensum viae, fere 7. leucas, et quasi omni tempore est plenus niue. In illo loco fertur quicuisse Arca diluuii, cuius vnicus asser monstratur, in Ecclesia Monachorum ad montis pedem habitantium; attamem nullus hominum pro frigore nimio attentare praesumit ascensum.