Hinc Meridiem pluribus exactis Insulis per viam decem dietarum venitur in Regnum Mabron. Illic in ciuitate Calamiae, seruatur in magno templo corpus beatissimi Thomae Apostoli Domini nostri Iesu Christi in capsa honorificata. In quo loco et martirizatus fuit, licet dicunt quidam, quod in Edissa ciuitate. Iste populus non est multum tempus transactum, quin fuit totus in fidei religione, sed nunc est ad pessimos Gentilium ritus peruersus, nec attendit, nec veneratur relliquias sancti corporis Apostoli ibidem contentas, quamuis ijs euidens, ac vtile, et mirificum praestare solebat beneficium, quod infra narrabo. Per certas historias habetur Ducem Danorum Ogerum conquisiuisse has terras, et in exaltatione sanctarum Apostoli relliquiarum fecisse fieri praefatam spectactilem Ecclesiam, ac intra, eum reponi in nobilissimo loculo gemmis auro, argentoque decenter ornato Sanctum corpus, ac deinde post annorum tempus trecentorum Assyrios abstulisse feretrum cum ipso corpore sancto in Edissam ciuitatem Mesopotamiae, in qua et fuit martyrizatus secundum quosdam, rursumque post sexaginta et tres annos recuperatum corpus in suam fuisse Ecclesiam restitutum, videlicet in Calamia, atque in eiusdem recuperationis signum certum dimiserunt isti, et dimittunt extra feretri loculum dependere brachium dextrum, cum manu quae tetigisse creditur pia resurgentis vulnera Christi. Eadem quoque manus solet vsque hodie suae verae poenitentiae tale manifestere miraculum vt dum partes quaelibet litigantes velint vtraeque suas causas iuramento confirmare, conscriptis hinc inde causis ponantur ambae cartulae in Apostili manu. Quae cuntis [Footnote: Interea dum exirent, Monachi suos dolos potuerunt exercere.] exeuntibus Ecclesiam protinus sub vnius horae tempore reiecta longius falsitate, veritatem sibi reseruat: sed nunc sicut dicere coepi isti populi huic beneficio Dei ingrati, et diabolica illusione excaecati mirabiliter paganizant. Nam et in hac ipsa beati Thomae Ecclesia statuerunt multa mirae magnitudinis simulachra, ex quibus vnum quod maius est multo alijs apparet sedens homo in alto solio adoperto aureis sericis, et lapidibus praeciosis, habensque ad collum suspensa pro ornatu multa cinctoria praeciose gemmis, et auro contexta. Ad hoc autem Idolum adorandum confluunt peregrini a remotis partibus, et propinquis, in satis maiori copia, et valde feruentiori deuotione quam Christiani, ad sanctum Iacobum in Galizia quia multi eorum per totum peregrinationis iter, non audent erigere palpebras oculorum, ne forte propter hoc deuotio intermittatur.