aegritudo difficillima fluxus ventris invasit nos, qui diffusus per agmina imperij nostri pertransibat, depopulando et interimendo multos, omni pugnatore grauior. Et hoc malum inualescens maxime nos contriuit. Ex quo vero fines Turcorum inuasimus, bella quidem primum frequentia concrepabant, et agmina Turcorum cum exercitibus imperij nostri vndique dimicabant. Sed Dei gratia ex toto a nostris in fugam vertebantur barbari. Post vero vbi ei qui illic adjacet angustiae loci, quae a Persis nominatur Cibrilcimam, propinquauimus, tot Persarum turmae peditum et equitum, quorum pleraeque ab interioribus partibus Persidis occurrerant in adiutorium contribulium suorum, exercitui nostro superuenerunt, quot pene nostrorum excederent numerum. Exercitu itaque imperii nostri propter viae omnino angustiam et difficultatem, vsque ad decem milliaria extenso; et cum neque qui praeibant possent postremos defendere, neque versa vice rursus postremi possent praeeuntes inuare, non mediocriter ab inuicem hos distare accidit. Sane primae cohortes permultum ab acie imperij nostri diuidebantur, postremarum oblitae, illas non praestolantes. Quoniam igitur Turcorum agmina ex iam factis praelijs cognouerant, non conforre sibi a fronte nobis repugnare, loci angustiam bonum subuentorem cum inuenissent, posteriora statuerunt inuadere agmina, quod et fecerunt. Arctissimo igitur vbique loco existente, instabant barbari vndique, a dextris et a sinistris, et aliunde dimicantes, et tela super nos quasi imbres descendentia interimebant viros et equos complures. Ad haec itaque imperium nostrum vbi malum superabundabat, reputans secum oportunum iudicabat retro expectare, atque illos qui illic erant adiuuare, expectando vtique contra infinita illa Persarum agmina bellum sustinuit. Quanta quidem, dum ab his circundaretur, patrauerit, non opus est ad tempus sermonibus pertexere, ab illis autem qui interfuerunt, forsitan discet de his tua nobilitas. Inter haec autem existente imperio nostro, et omne belli grauamen in tantum sustinente, postremae cohortes vniuersae Gnecorum et Latinorum, et reliquorum omnium generum conglobatae, quae iaciebantur ab inimicis tela non sustinentes, impactione vtuntur, et ita violenter ferebantur, dum ad adiacentem ibi collem quasi ad propugnaculum festinarent: sed precedentes impellunt nolentes. Multo autem eleuato paluere, ac perturbante oculos, et neminem permittente videre quae circa pedes erant, in praecipitium quod aderat profundissimae vallis alius super alium homines et equi sic incontinente portati corruerunt, quod alij alios conculcantes ab inuicem interemerunt non ex gregarijs tantum, sed ex clarissimis et intimis nostris consanguineis. Quis enim inhibere poterat tantae multitudinis importabilem impulsum? At vero imperium nostrum tot et tantis confertum barbaris saucians, sauciatumque, adeo vt non modicam in eos moueret perturbationem, obstupentes perseuerant iam ipsius, et non remittebatur, bene iuuante deo, campum obtinuit.