=8.= Ergō Hadriānō successit T. Antōnīnus Fulvius Bōiōnius, īdem etiam Pius nōminātus, genere clārō, sed nōn admodum 77 vetere, vir īnsīgnis et quī meritō Numae Pompiliō cōnferātur,[171] ita ut Rōmulō Trāiānus aequētur. Vīxit ingentī honestāte prīvātus, māiōre in imperiō, nūllī acerbus, cūnctīs benīgnus, in rē mīlitārī moderātā glōriā, dēfendere magis prōvinciās quam amplificāre studēns, virōs aequissimōs ad 5 administrandam rem pūblicam quaerēns, bonīs honōrem habēns, improbōs sine aliquā acerbitāte dētestāns, rēgibus amīcīs venerābilis nōn minus quam terribilis, adeō ut barbarōrum plūrimae nātiōnēs dēpositīs armīs ad eum contrōversiās suās lītēsque dēferrent sententiaeque pārērent. Hīc 10 ante imperium dītissimus opēs quidem omnēs suās stīpendiīs mīlitum et circā amīcōs līberālītātibus minuit, vērum aerārium opulentum relīquit. Pius propter clēmentiam dictus est. Obiit apud Lorium, vīllam suam, mīliāriō ab urbe duodecimō, vītae annō septuāgēsimō tertiō, imperiī 15 vīcēsimō tertiō, atque inter Dīvōs relātus est et meritō cōnsecrātus. _Marcus Aurelius and Lucius Verus Emperors, 161-169 A.D._ =9.= Post hunc imperāvit M. Antōnīnus Vērus, haud dubiē nōbilissimus, quippe cum ēius orīgō paterna ā Numā Pompiliō, māterna ā Sallentīnō rēge penderet, et cum eō L. Annius 20 Antōnīnus Vērus. Tumque prīmum Rōmāna rēs pūblica duōbus aequō iūre imperium administrantibus pāruit, cum ūsque ad eōs singulōs semper habuisset Augustōs. Hī et genere inter sē coniūnctī fuērunt et adfīnitāte. Nam Vērus Annius Antōnīnus M. Antōnīnī fīliam in mātrimōnium habuit, 25 M. autem Antōnīnus gener Antōnīnī Piī fuit per uxōrem Galēriam Faustīnam iūniōrem, cōnsōbrīnam suam. =10.= Hī bellum contrā Parthōs gessērunt, quī post victōriam 78 Trāiānī tum prīmum rebellāverant. Vērus Antōnīnus ad id profectus est. Quī Antiochīae et circā Armeniam agēns multa per ducēs suōs et ingentiā patrāvit. Seleucīam, Assyriae urbem nōbilissimam, cum quadringentīs mīlibus hominum cēpit; Parthicum triumphum revexit. Cum frātre eōdemque[172] 5 socerō triumphāvit. Obiit tamen in Venetiā, cum ā Concordiā cīvitāte Altīnum proficīscerētur et cum frātre in vehiculō sēderet, subitō sanguine ictus, cāsū morbī quem Graecī apoplēxin vocant. Vir ingeniī parum cīvīlis, reverentiā tamen frātris nihil umquam atrōx ausus. Cum obisset 10 ūndecimō imperiī annō, inter deōs relātus est. _Marcus Aurelius reigns alone, 169-180 A.D._