De patientia istius regis, & benignissima ejus misericordia, quas per totam suam vitam in transgredientes sibi exercuit, dum regnaret, complurima verissime dici possunt. Primo, cum semel descenderet a villa sancti Albani Londonias per Crepylgate, videns supra portam ibi quartarium hominis positum super sudem sublimem, quaesivit, quid hoc esset? Et respondentibus [B II _a_] sibi dominis suis, quod erat IIII. pars cujusdam proditoris sui, qui falsus fuerat regiae majestati, ait rex, _Auferatur. Nolo enim aliquem Christianum tam crudeliter pro me tractari,_ & continuo sublatum est quartarium. Qui hoc vidit, testimonium dicit. Item IIII. nobiles generosos, de proditione & crimine laesae majestatis regiae convictos, et super hac re legittime per judices condemnatos, et morte turpissima plectissima"[33] plectendos piissime relaxavit, et a morte illa acerbissima eripuit, cartulam suae perdonationis pro eis liberandis ad locum supplicii citissime emittens. Aliis tribus magnis dominis regni, in necessitate ejusdem[34] regis conspirantibus, infinita quasi multitudine armatorum hominum congregata, ambitione quadam regii culminis intentata, prout res postea manifestius claruit, rex iste non minorem exhibuit misericordiam. Condonabat enim omnibus tam capitaneis, quam ceteris sibi subditis, quod ei tunc maligne intenderant, dummodo se ei submitterent. Consimilem etiam misericordiam compluribus aliis ostendit, specialiter autem duobus, mortem ei intendentibus, quorum unus collo suo grave vulnus inflixit, volens excerebrasse, vel decollasse eum, quod tamen rex patientissime tulit, dicens, =Forsothe, & forsothe, ye do fouly to smyte a kynge enoynted so.= Alter vero cum sicca[35] percussit eum in latere, dum in turri fuerat carcere detentus, qui post hoc commissum facinus putans, se regem ex suo ictu nephario occidisse, timens se capiendum fore, citissime aufugit, deprehensum tamen eum, & eidem regi postea adductum, convalescens rex, et e carcere illo eductus, et ad regalia fastigia, Deo favente et agente, iterum sublimatus sine bellis post longa exilia et diutinam ejus incarcerationem, pardonavit eum ex summa sua clementia, sicut et praedictum suum persecutorem.