Unde et famuli quondam eidem regi asserunt, quod nullam personam, quantumcunque [B II _b_] sibi noxiam, voluit aliquoties mulctari. Quod etiam in quam multis liquet personis, quibus valde fuerat gratiosus et misericors imitator effectus illius qui ait: _Misericordiam volo, & nolo mortem peccatoris, sed magis ut convertatur & vivat._ qui etiam, ut apostolus ait, _Omnium hominum salutem affectabat._ nec mirum. Quoniam etiam non inerat ejus animae vana illa gloriatio, qua etiam venatores potiuntur captis bestiis ex nimia complacentia, videlicet ut intueretur appetitum animal in interitu suo cum truculentia contaminari, nec caedi innocui quadrupedes[36] aliquando voluit interesse. Quid plura? Certe inter quos et quibus tam benignus et misericors extiterat rex iste, hos tandem invenit ingratissimos, ut Christus Judaeos. Nam quem dextera Dei in tantam sublimaverat gloriam, ut supra habetur, isti patriales,[37] insimul conglobati, rabie quadam crudilissima[38] praefatum regem misericordissimum potestate regia privaverunt, et a suo regno et regimine expulerunt, qui tandem post latebras, quas ad tempus, propter sui tutelam, secretioribus fovebat locis, inventus etiam captus, velut proditor & maleficus Londonium adductus in turri ibidem incarceratus erat, ubi famem, sitim, obprobria, irrisiones, blasphemeas,[39] aliasque injurias complurimas, ut verus Christi sequester, patienter tolleravit, et tandem mortis ibi corporis violentiam sustinuit propter regnum, ut tunc sperabatur, ab aliis pacifice possidendum. Anima autem ipsius, ut pie credimus, ex miraculorum, ubi corpus ejus humatur, diutina continuatione, cum Deo in coelestibus vivente, ubi, post istius seculi aerumnas, cum justis in aeterno Dei contuitu feliciter gaudet, pro terreno & transitorio regno hoc patienter amisso, aeternum jam possidens in aevum. _Revelationes ei ostensae._ [B III _a_]