At quamvis sit triste solum, sit inhospita circum Ora maris, tamen omnino contemnere nolis; Quippe coercendis Captivis non magis aptus Est locus, aut toto custodia tutior orbe. Non tali regione fuit, neque carcere septus Ille, Tomitano qui flebilis Exul in agro Fœmineas misera fundebat voce querelas: Nec tam munito latebrosa Siberia claustro Constringit Sontes, qui, propter crimina missi Exilium in durum, per devia lustra ferarum Errantes victum quærunt, multoque labore Sollicitam tolerant vitam, quamvis ibi circum Sepserit acris Hyems altæ nivis aggere terram, Captivosque premat glaciali indagine cinctos. Et certè nullo nec tempore nec regione Vir talis tantusque severo carcere vixit Inclusus, qualem nunc insula claudit Helēna; Carcer captivo, et Captivus carcere dignus. Illic Cyrneii Proles vesana parentis Felix Prædo jacet, Bonaparte, haud utile mundo Editus exemplum, terras tot posse sub uno Esse viro. Cyrni fines, latebrasque suorum Deseruit, fatale malum, fulmenque quod omnes Percuteret pariter populos, et sidus iniquum Gentibus, et monstrum non aversabile votis. Quinctiam Oceano classes inferre parabat; Isset in occasus, mundi devexa secutus, Ambissetque polos: victrixque Britannia solùm Hunc potuit finem vesano ponere Regi. Ergo nunc tempus lætos agitare triumphos, Tristia quandoquidem cessarunt bella per orbem; Et, bello cessante, redit Pax optima terris, Et secura Quies, jamtandem Pace reducta, Salvaque Libertas, domito occlusoque Tyranno. In this Poem ten lines together (a few words excepted) are taken from an eminent Latin classic; which the writer mentions to avoid the imputation of plagiarism, but presumes not to point them out to the learned reader. ON CAPT. SIR M. MURRAY, WOUNDED AT THE WESTMINSTER ELECTION. Quem neque Mars potuit, neque mox Neptunus in undis, Illisa scopulo nave, domare virum, Hunc ignota manus vulnusque ignobile stravit Tentantem offenso sistere se populo. Quid tibi cum populo tali in certamine, Nauta? Horridior Marte est, surdior est scopulis. At qui Te immeritum posuit discrimine tali, Quam vellem Is tali vulnere concideret! AMNESTIA INFIDA. Heus Tu, tyrannica aucte nunc potentia! Adverte mentem, et memineris quid dixerit, Orator, olim commonens Antonium[34]. “Judicia non times; ob innocentiam “Si non times, hoc laudo; sin quod es potens, “Nec lege vinctus non times, nescis ei “Quid sit timendum, illo modo qui non, timet?” Id crede dictum his qui sibi prætenderint, Crudeliter quod egerint, Amnestiam, Et facta iniqua lege iniqua munient. [34] Cic. Phil. 2. § 45. PSALM CXIV.