Nec dedignati sunt ipsi principes hanc artem, animi relaxandi causa, colere, ut testantur OWENI CYFEILIOG principis _Provisiæ_ et HOELI filii OWENI _Venedotiæ_ principis opera, quibus addere licet LLEWELLINUM ultimum Cambriae principem. De eo enim sic MATT. WEST. circa natale domini LLEWELLINUS accessit ad regem misericordiam non justitiam petiturus—et paulo post—Rex EDWARDUS vocalem principem diligenter instructum ad partes Walliae redire permisit. {74} Poematum argumenta erant egregia in bello facinora, libertas, hospitalitas et munificentia, et si quae alia virtus, quae homines domi ornat, et foris hostibus tremendos reddit. Et fuit eorum in accendendis hominum ad clara incepta animis tanta vis, ut nihil aeque sonaret TYRTAEI musa quum suos ad honestam mortem oppetendam hortaretur. Et quaenam, quaeso, reipublicae tam utilis virtus, quum hostibus utrinque premeretur, et cum sola spes, salus et libertas esset in armis, quam magnanimus periculorum contemptus, et ad ea adeunda ardor egregius? Sed præstat GIRALDUM CAMBRENSEM audire qui iis vixit temporibus, et fuit eorum quæ hic narrantur oculatus testis. “Nec ullo prorsus nisi martio labore vexantur, patriæ tamen tutelæ student et libertatis: pro patria pugnant, pro libertate laborant; pro quibus non solum ferro dimicare, verum etiam vitam dare dulce videtur. Unde et in thoro turpe, in bello mori decus putant. Ac illud poetæ dixerunt—_procul hinc avertite pacem_, _nobilitas cum pace perit_, nec mirum si non degenerant. Quorum enim hi reliquiae sunt Æneadae in ferrum pro libertate ruebant. De his igitur spectabile, quod nudi multoties cum ferro vestitis, inermes cum armatis, pedites cum equitibus congredi non verentur, in quo plerumque conflictu sola fiunt agilitate, et animositate victrices. Illis quorum poeta sic meminit, sicut situ sic natura non dissimiles.” — Populus quos despicit arctos Felices errore suo, quos ille timorum Maximus haud urget leti metus, inde ruendi In ferrum mens prona viris, animaeque capaces Mortis, et ignavum rediturae parcere vitae. Et nonnullis interjectis—“Illud in hoc loco notandum videtur, quod Anglorum Rex _Henricus_ Secundus nostris diebus imperatori Constantinoplitano _Emmanueli_ super insulae Britannicae situ ac natura, magisque notabilibus litteris et nunciis inquirenti: inter caetera hoc quasi praecipue notabile rescripsit. In quadam insulae parte sunt gentes quae Wallenses dicuntur, tantae audaciae et ferocitatis ut nudi cum armatis congredi non vereantur, adeo ut sanguinem pro patria fundere promptissime, vitamque velint pro laude pacisci.” Hactenus GIRALDUS.